تحليل اثرات سرمايه اجتماعي بر پايداري سرمايه هاي معيشتي خانوارهاي روستايي(مورد مطالعه: شهرستان سلسله)

لازمه توسعه پايدار در جوامع، حفظ منزلت سرمايه اجتماعي و ارتقا آن به وسيلۀ سرمايه هاي معيشتي مي باشد. اين پژوهش يك مطالعه توصيفي- پيمايشي است كه تحليل روابط ساختاري سرمايه معيشتي  بر اساس نظريه  DFID  و سرمايه اجتماعي با ابعاد سه گانه ناهاپيت و گوشال را مورد مطالعه قرار داده است. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ چگونگي جمع آوري داده ها پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش سرپرستان خانوارهاي روستايي شهرستان سلسله بودند (10888=N) كه با استفاده از جدول كرجسي- مورگان، حجم نمونۀ آماري 379 نفر محاسبه گرديد. به منظور دستيابي به نمونه ها در اين پژوهش، از روش نمونه گيري چند مرحله اي استفاده گرديد. مقدار آلفاي كرونباخ بدست آمده براي شاخص هاي سرمايه اجتماعي برابر 0/72 و براي شاخص هاي سرمايه هاي معيشتي 0/79 بدست آمده است.  براي تجزيه و تحليل داده ها از بسته نرم افزاري SPSS نسخه 24 و LISREL 8.8 استفاده شد. بر اساس نتايج به دست آمده مولفه هاي سرمايه اجتماعي و سرمايه هاي معيشتي به ترتيب با ميانگين 2/731  و 2/773 در روستاهاي شهرستان سلسله پايين تر از حد مطلوب ارزيابي شده است و بين مولفه هاي سرمايه اجتماعي با سرمايه هاي معيشتي روابط علّي با شاخص هاي مطلوبي برازش داشت (RMSEA= 0.075). بر اساس يافته هاي تحقيق ارتقاء شاخص هاي ساختاري، ارتباطي و شناختي سرمايه اجتماعي جامعه در توسعه شاخص هاي سرمايه هاي معيشتي اثرگذار مي باشند.