تحليل رابطه نمادهاي فرهنگي و اصالت برند مقصد گردشگري با رفاه ذهني گردشگران روستايي استان گلستان

در قرن اخير گردشگري به علت ايجاد درآمد، اشتغال‌زايي، رشد بخش خصوصي و توسعه زيرساخت‌ كشورها به عنوان يك صنعت موردتوجه قرار گرفته است. بنابراين امروزه دولت‌ها در پي آن هستند با برنامه‌ريزي صحيح و حساب‌شده توريسم و گردشگري را در كشورشان گسترش دهند. گردشگري انواع متعددي دارد كه يكي از محبوب‌ترين آن، گردشگري روستايي است. اهميت و محبوبيت اين نوع گردشگري تا آنجاست كه بسياري از متخصصان حوزه گردشگري معتقدند روستاها در آينده به يكي از مهم‌ترين مقاصد گردشگران تبديل خواهند شد. لذا هدف از اين پژوهش بررسي رابطه نمادهاي فرهنگي و اصالت برند مقصد گردشگري با رفاه ذهني گردشگران روستايي باتوجه به نقش ميانجي درگيري فرهنگي بوده است. روش بكارگرفته شده در اين تحقيق از نوع توصيفي- پيمايشي است. همچنين به دليل اينكه رابطه بين متغير مستقل و متغير وابسته و متغيرهاي ميانجي مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين تحقيق مراجعه كنندگان به اقامت هاي بوم گردي در استان گلستان و روش نمونه گيري به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب شده است. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از روش مدل سازي معادلات ساختاري و نرم افزار اسمارت پي ال اس استفاده گرديد. نتايج نشان دهنده تأثير مثبت نمادهاي فرهنگي مقصد گردشگري بر رفاه ذهني اخلاقي و رفاه ذهني لذت جويانه گردشگران روستايي مي باشد. نمادهاي فرهنگي بر اصالت برند مقصد گردشگري تأثير مثبت دارد. رفاه ذهني اخلاقي گردشگران روستايي بر رفاه ذهني لذت جويانه گردشگران تأثير مثبت دارد. همچنين اصالت مقصد گردشگري در تأثير نمادهاي فرهنگي مقصد گردشگري بر رفاه ذهني اخلاقي و لذت جويانه گردشگران روستايي نقش ميانجي مثبت داشته است. همچنين درگيري فرهنگي پايدار در تأثير نمادهاي فرهنگي بر اصالت برند مقصد گردشگري نقش ميانجي مثبت دارد.