اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر سوگيري توجه به تهديد و رفتار‌هاي ايمني در دانش‌آموزان با نشانگان اختلال اضطراب اجتماعي

هدف پژوهش حاضر، ارزيابي اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر سوگيري توجه به تهديد و رفتارهاي ايمني دانش آموزان با نشانگان اختلال اضطراب اجتماعي بود. روش پژوهش، شبه آزمايشي، از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون - پيگيري با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري، شامل دانش آموزان 16 تا 19 ساله با نشانگان اختلال اضطراب اجتماعي شهرستان سنقر در سال 1401 بود. به روش نمونه گيري هدفمند، 28 نفر انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل گمارش شدند. از تكليف تصويري پروب دات و مقياس رفتارهاي ايمني ترس اجتماعي در سه بازۀ زماني ( پيش آزمون، پس از مداخله و پيگيري) استفاده شد. گروه آزمايش 8 جلسۀ درماني 90 دقيقه اي بر اساس پروتكل درمان پذيرش و تعهد براي اختلال اضطراب اجتماعي نوجوانان( آلوز و همكاران) دريافت كردند. داده ها با تحليل واريانس آميخته با اندازه گيري مكررتحليل شدند. نتايج نشان داد كه تفاوت معناداري در ميانگين نمرات گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل در مرحلۀ پس آزمون، وجود دارد. همچنين، دستاوردهاي درماني در مرحلۀ پيگيري حفظ شده بود. بنابراين، براي كاهش سوگيري توجه به تهديد و رفتارهاي ايمني در دانش آموزان مبتلا به اين اختلال، درمان پذيرش و تعهد، مي تواند مورد استفاده روان درمانگران قرار گيرد.