ارزيابي برخي صفات مورفولوژيكي و فيزيولوژيك گياه گلرنگ تحت شرايط خشكي و محلول-پاشي كودهاي آلي

يافتن راه كارهاي افزايش تحمل گياهان در شرايط تنش خشكي از اهميت زيادي برخوردار است. به منظور مطالعه اثرسطوح تنش خشكي و برخي كودهاي آلي بر صفات كمي و كيفي گلرنگ (رقم گلدشت) آزمايشي به صورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك هاي كاملاً تصادفي با سه تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه زابل (چاه نيمه) در سال زراعي 96-1395 اجرا شد. عامل اصلي سطوح قطع آبياري بر اساس مراحل رشد گياه: شاهد (آبياري كامل)، آبياري تا مرحله تشكيل طبق ساقه اصلي و آبياري تا مرحله تكميل گلدهي و عامل فرعي پنج سطح تيمار كودي: شاهد (عدم كاربرد)، كود آمينوميكروپاور، اسيد هيوميك، هيوميكا و مكمل ارگانيك با مقادير دو در هزار است. بيش ترين ارتفاع بوته (69.76 سانتي متر)، تعداد برگ در بوته (78.43)، تعداد شاخه فرعي (6.2)، وزن گلبرگ (18.47)، درصد روغن (34.2)، كلروفيل a، b و كارتنوئيد (به ترتيب 11.51، 3.37، 2.40 ميلي گرم بر گرم وزن تر) از تيمار محلول پاشي با اسيد هيوميك و آبياري كامل حاصل شد. تنش شديد و عدم كاربرد كود آلي باعث كاهش صفات ارتفاع بوته (27.7 %)، تعداد برگ (19.5 %)، تعداد شاخه فرعي (35.5 %)، وزن گلبرگ (50 %)، درصد روغن (48 %) و كلروفيل a، b، كاروتنوئيد (به ترتيب 33 %، 38 % و 27 %) نسبت به شرايط آبياري كامل و محلول پاشي اسيد هيوميك شد. فعاليت آنزيم كاتالاز (97 %)، پراكسيداز (99 %) و ميزان پروتئين دانه (62 %) در اثر اعمال تنش و محلول پاشي اسيد هيوميك افزايش داشت. در مجموع به نظر مي رسد محلول پاشي با اسيد هيوميك در مقايسه با ساير كود هاي آلي مورد استفاده در اين پژوهش مي توان در شرايط تنش خشكي به نتايج مطلوب تري دست يافت.