اثر نانوذرات اكسيد مس و فواصل آبياري بر پاسخ‌هاي آنتي‌اكسيداني، اجزاي عملكرد دانه و محتواي اسانس گياه رازيانه

امروزه علاقه در استفاده از نانو ذرات براي تقويت تحمل تنش ها و القاي توليد متابوليت هاي ثانويه در گياهان داروئي در حال افزايش است. اين مطالعه با هدف بررسي اثر محلول پاشي برگي نانوذرات اكسيد مس (صفر، 2/5، 5، 10 و 20 ميلي گرم بر ليتر) بر برخي صفات بيوشيميايي و زراعي گياه رازيانه در شرايط مختلف رطوبتي (فواصل آبياري 1، 2 و 3 روزه) انجام شد. نتايج نشان داد كه افزايش فواصل آبياري، بطور معني داري باعث كاهش محتواي كلروفيل a, b، ارتفاع، بيوماس، تعداد دانه در گياه، وزن صد دانه و عملكرد دانه و افزايش محتواي مالون دي آلدئيد و فعاليت آنزيم هاي سوپراكسيد ديسموتاز و پراكسيداز شد. محلول پاشي برگي نانوذرات اكسيد مس تحت تنش كم آبي با تشديد فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيداني، تنش اكسيداتيو را كاهش و محتواي كلروفيل a, b در برگ را افزايش داد. همچنين دو بار محلول پاشي برگي (در مرحله پنج برگي و قبل از گلدهي) با غلظت 5 و 10 ميلي گرم بر ليتر اغلب اثر مثبتي بر روي بيوماس، ارتفاع، وزن صد دانه، عملكرد دانه، شاخص برداشت، درصد اسانس و عملكرد اسانس استخراج شده از بخش هوايي گياه رازيانه داشت. در مقابل اثر محلول پاشي با غلظت 20 ميلي گرم بر ليتر اكسيد مس بر روي بيشتر صفات فوق و ميزان اسانس گياه كمتر از اثر غلظت 5 و 10 ميلي گرم بر ليتر نانو ذرات بود. بنابراين، استفاده از غلظت مناسب نانو ذرات اكسيد مس، تحمل گياه، عملكرد دانه و محتواي اسانس بخش هوايي گياه رازيانه تحت تنش كم آبي را بهبود مي دهد.