تأثير محلول‌پاشي نانوذرات (روي و سيليكون) و پوترسين بر شاخص‌هاي فلورسانس كلروفيل، انتقال ماده خشك و سهم اين فرآيند در عملكرد دانه گندم تحت تنش شوري

به‌منظور بررسي تأثير محلول‌پاشي نانوذرات (روي و سيليكون) و پوترسين بر شاخص‌هاي فلورسانس كلروفيل، انتقال ماده خشك و سهم اين فرآيند در عملكرد دانه گندم تحت تنش شوري، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح پايه بلوك كاملاً تصادفي در سه تكرار در گلخانه پژوهشي دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه محقق اردبيلي در سال 1400 اجرا شد. فاكتورهاي مورد بررسي شامل شوري در چهار سطح (عدم اعمال شوري به عنوان شاهد و اعمال شوري 40، 80 و 120 ميلي مولار)، با نمك كلريد سديم و محلول پاشي نانوذرات (روي و سيليكون) و پوترسين در هشت سطح (محلول‌پاشي با آب به‌عنوان شاهد، محلول‌پاشي 50 ميلي‌گرم درليتر نانوسيليكون، محلول پاشي يك گرم در ليتر نانواكسيد روي، محلول پاشي يك ميلي‌مولار پوترسين، محلول‌پاشي نانوسيليكون و نانواكسيد روي، محلول‌پاشي نانوسيليكون و پوترسين، محلول‌پاشي نانو اكسيد روي و پوترسين، محلول‌پاشي همزمان نانواكسيد روي و سيليكون با پوترسين) بودند. نتايج نشان داد كه محلول‌پاشي همزمان نانوذرات و پوترسين در شرايط عدم اعمال شوري، فلورسانس متغير (95/8 درصد)، فلورسانس حداكثر (35/33 درصد)، عملكرد كوانتومي (42/24 درصد)، شاخص سطح برگ (86/19 درصد)، پروتئين برگ پرچم (41/8 درصد)، ماده خشك كل (44/09 درصد)، فتوسنتز جاري (87/14 درصد) و سهم اين فرآيند در عملكرد دانه (36/04 درصد) و عملكرد دانه (37/34 درصد) را نسبت به شرايط عدم محلول‌پاشي نانوذرات و پوترسين در بالاترين سطح شوري افزايش داد. ولي حداكثر ميزان انتقال ماده خشك از ساقه و اندام هوايي (به ترتيب 37/80 و 38/15 درصد) و سهم اين فرآيندها در عملكرد دانه (به ترتيب 89/45 و 90/22 درصد) در شرايط عدم محلول‌پاشي نانوذرات و پوترسين تحت شوري 120 ميلي‌مولار بدست آمد. به نظر مي رسد كاربرد نانوذرات و پوترسين با بهبود فتوسنتز جاري و شاخص‌هاي فلورسانس كلروفيل، مي‌تواند عملكرد دانه گندم را تحت تنش شوري افزايش دهد.