بررس كارايي مدل پيش‌بيني احتمالاتي تغييرات فصلي بارش در ايران

اين مطالعه به بررسي كارايي يك مدل همادي در مقياس زماني فصلي براي توليد پيش‌بيني احتمالاتي با استفاده از مدل WRF جهت پيش‌بيني بارش در ايران پرداخته شده است. اين مدل از اجراي مدل WRF با 4 پيكربندي مختلف و با 16 حالت شرايط اوليه و مرزي مختلف حاصل از پيش‌بيني‌هاي مدل CFSv.2 تشكيل شده است و مجموعاً داراي 64 عضو است. صدك‌هاي 33 و 66‌ام مبناي بارش‌هاي زير نرمال، نرمال و بالاي نرمال بوده و دوره تاريخي اجراي مدل سال‌هاي 2000 تا 2019 است. دوره عملياتي جهت بررسي كارايي مدل نير زمستان سال 2020 مي‌باشد و سنجه‌هاي ارزيابي هم دو نمايه ضريب همبستگي و جذر ميانگين مجذور خطا است. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه پيش‌بيني بارش در مقياس فصلي در ايران داراي عدم قطعيت بالايي است و ارائه پيش‌بيني‌ها به صورت احتمالاتي هرچند مي‌تواند از كارايي بيشتري نسبت به پيش‌بيني قطعي برخوردار باشد اما همچنان داراي عدم قطعيت است. توزيع فضايي خطاي پيش‌بيني‌ مدل در دوره تاريخي وابسته به پراكندگي مكاني بارش و فاصله از مبدأ زماني پيش‌بيني است، به‌طوري‌كه در پيش‌ديد اول كارايي مدل بهتر از پيش‌ديد دوم و سوم است و از طرف ديگر در شرق و جنوب شرق كشور مدل از عدم قطعيت بالاتري نسبت به نواحي ديگر كشور برخوردار است. پياده‌سازي اين مدل براي يك دوره عملياتي نشان داد كه هرچند مدل مي‎‌تواند تغييرات فضايي بارش در كشور را در سه پيش‌ديد مورد بررسي پيش‌بيني نمايد اما پيش‌بيني احتمالاتي هم نمي‌تواند به ميزان قابل توجهي از عدم قطعيت مدل‌هاي عددي در پيش‌بيني فصلي بارش را كاهش دهد.