تجلي خلل‌هاي دروني و بيروني دموكراسي‌ها در ناكارآيي

دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ را ﭘﺮآوازهﺗﺮﯾﻦ ﻧﻮع ﻧﻈﺎم ﺳﯿﺎﺳﯽ و ﯾﮑﯽ از ﺑﺮﺗﺮﯾﻦِ داﺷﺘﻪﻫﺎي آدﻣﯿﺎن ﻣﯽداﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﻢﺗﺮ ﮐﺴﯽ از ﺗﺸﺒﺚ ﺑﻪ آن ﺧﻮدداري ﻣﯽورزد. ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد، ﺑﯿﺶوﮐﻢ ﺗﻤﺎم دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽﻫﺎ ﺑﺎ ﺧﻠﻞ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﻮاﺟﻬﻨﺪ ﮐﻪ از ﮐﺎرآﯾﯽ آﻧﺎن در ﻣﺴﯿﺮﺷﺎن ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺑﻪ اﻧﺤﺮافﺷﺎن ﻣﯽاﻧﺠﺎﻣﻨﺪ. اﯾﻦ ﺧﻄﺮي ﻓﺮاروي ﻫﺮ ﻧﻈﺎم ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﺎ ﻧﺎم دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ آﺳﯿﺐزاﯾﯽ ﯾﺎ ﻣﺸﺮوﻋﯿﺖزداﯾﯽ دﭼﺎر ﮔﺮدد. ﻫﻤﯿﻦ زﻧﮓ ﺧﻄﺮ، ﺿﺮورت ﭘﮋوﻫﺶ در ﭼﺮاﯾﯽ اﯾﻦ آﺳﯿﺐﻫﺎ را ﺿﺮوري ﻣﯽﻧﻤﺎﯾﺪ. ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ و ﻧﺎﻫﻤﺴﺎﻧﯽ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽﻫﺎ ﺳﺒﺐ ﻣﯽﮔﺮدد در ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺮه ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻣﺤﺪود، ﻧﻮع ﺧﺎﺻﯽ از دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽﻫﺎ ﮐﻪ ﺣﺎﺋﺰ اوﺻﺎف ﻣﻌﯿّﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، اﺗﺨﺎذ ﻣﺒﻨﺎ ﮔﺮدد. ﺳﻮال ﭘﮋوﻫﺶ از ﭼﯿﺴﺘﯽ اﯾﻦ ﺧﻠﻞﻫﺎ و ﻓﺮﺿﯿﻪ ﺑﺮ دوﮔﺎﻧﮕﯽ دروﻧﯽ و ﺑﺮوﻧﯽ آنﻫﺎ دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻣﺤﮏ ﻓﺮﺿﯿﻪ در ﺳﻨﺠﻪ آزﻣﻮن و ﺑﺮآﻣﺪ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻪ روش ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ، ﺷﯿﻮه ﮔﺮدآوري ﻣﻨﺎﺑﻊ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪاي اﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ ﺧﻠﻞﻫﺎي دروﻧﯽ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽﻫﺎ ﺑﺮآﻣﺪه از ﺷﻬﺮوﻧﺪاﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯽﻣﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮐﻨﺶ ﻋﻤﻮﻣﯽ، ﻧﺎآﮔﺎﻫﯽ ﯾﺎ ﺿﻌﻒ داﻧﺸﯽ و ﻣﻨﻔﻌﺖﻃﻠﺒﯽ در ﮐﻨﺎر ﻣﻘﺎﻣﺎت اﻧﺘﺨﺎﺑﯽ ﮐﻪ از ﺧﻮاﺳﺖ و ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﻣﻨﺤﺮف ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ و ﺑﺮوﮐﺮاتﻫﺎي ﻏﯿﺮاﻧﺘﺨﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﻧﺤﻠﻪ و ﻣﻨﺎﻓﻊ اداري ﺧﻮد را ﺑﺮ ﻧﻔﻊ ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ارﺟﺢ ﻣﯽ اﻧﮕﺎرﻧﺪ. ﺑﻪ ﻋﻼوه، ﻧﻔﻮذﮔﺮي ﮔﺮوهﻫﺎي ذيﻧﻔﻮذ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي و ﺗﺼﻤﯿﻢﺳﺎزي را از ﺧﻮاﺳﺖ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻨﺤﺮف ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ و اﻧﺤﺮاف در اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﻋﻤﻮﻣﯽ ﮐﻪ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽﻫﺎ ﻧﺎﭼﺎر از اراﺋﻪ آنﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺧﻠﻞﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﻣﻮﺟﺪ ﻧﺎﮐﺎرآﯾﯽ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ.