بررسي عنصر تشبيه در شعر عاشورايي شاعران دفاع مقدس (نصراله مرداني، علي معلم، طاهره صفارزاده، فاطمه راكعي)

تشبيه در رأس اسلوب هاي بيان قرار دارد، به نحوي كه آشكارترين و بديهي ترين صور خيال در اين ميان، عنصر تشبيه است كه در تمامي ادوار بيشترين  كاربرد را داشته است. توجه به تشبيه در شعر معاصر نيز از اصول مهم در اشعار شاعران ادبيات پايداري بوده است كه به بهترين نحو بيان شده است. تأمل و تفكر در تشبيهات شاعران دفاع مقدس (نصراله مرداني، علي معلم دامغاني، طاهره صفارزاده و فاطمه راكعي) به نوعي راه را براي شناخت تقليد اين افراد از مضامين ديگران باز مي كند و از طرفي ديگر ابتكار و نوآوري هاي اين شاعران را نيز نشان مي دهد. در واقع ساختارهاي تشبيهي در اشعار يك شاعر از جمله نخستين مؤلفه هايي هستند كه اين تغيير را نمودار مي سازد. تشبيهات در شعر اين دوره جايگاهي خاص دارد و بسياري از آنان بن مايه هاي عرفاني دارند. در واقع بيشتر شاعران دفاع مقدس در بيان تشبيه در شعر خود، از عناصر مادي و محسوس بهره برده اند و استفاده از عناصر تجريدي و انتزاعي در ساخت تشبيهات به امري روشن و رايج بدل شده است. روش تحقيق در اين پژوهش كتابخانه اي و به شيوۀ توصيفي- تحليلي مي باشد كه داده هاي مورد بررسي در اين مقاله از اشعار شاعران معاصر (نصراله مرداني، علي معلم دامغاني، طاهره صفارزاده و فاطمه راكعي) استخراج شده است.