سبك زندگي در نهج‌البلاغه و بازتاب آن در آثار سعدي

توجه به سبك زندگي از مباحث ضروري جوامع امروزي است. اين مفهوم بازتاب‌دهندۀ طيف كاملي از عقايد، ارزش‎ها و فعاليت‌هاي اجتماعي است كه جوامع را از هم متمايز مي‌كند. سبك زندگي اسلامي متشكل از مجموعه‌هايي به هم پيوسته از الگوهاي رفتاري در زمينه‌هاي مختلف حيات بشري است. نهج‌البلاغه به عنوان يكي از منابع اصلي اسلامي، دربردارندۀ شاخصه‌هاي متعدد سبك زندگي در زمينه‌هاي مختلف است. از آنجايي كه سعدي پرورش‌يافتۀ فرهنگ اسلامي است، در آثار خود به موارد فراواني از سبك زندگي اشاره كرده كه يادآور مؤلفه‌هاي سبك زندگي در نهج‌البلاغه است. جستار حاضر سعي دارد با تكيه بر روش توصيفي- تحليلي به تأثيرپذيري سعدي از سبك زندگي در نهج‌البلاغه بپردازد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه سعدي در مؤلفه‌هاي متعدد ذهني و عيني سبك زندگي متأثّر از نهج‌البلاغه بوده است، با اين تفاوت كه امام علي (ع) هر مؤلفه را در زمينه‌هاي مختلفي مانند اعتقادي، اجتماعي، سياسي، نظامي، اقتصادي تحليل كرده است، اما بررسي‌هاي سعدي در مؤلفه‎هاي ذكر شده، محدودتر است و به گستردگي مؤلفه‌هاي ذكر شده در نهج‌البلاغه نيست.