بررسي رابطه سرمايه اجتماعي با آگاهي از حقوق شهروندي با تأكيد بر نقش ميانجي سرمايه سياسي و سرمايه اقتصادي (مورد مطالعه: شهروندان شهر اهواز)

آگاهي از حقوق و وظايف شهروندي و مشاركت فعال شهروندان در امور جامعه از مباحث چالش‌برانگيز است. پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين سرمايه اجتماعي و آگاهي از حقوق شهروندي در بين شهروندان شهر اهواز مي‌پردازد. روش تحقيق از نوع آميخته «كمي ‌از نوع توصيفي پيمايشي و كيفي از نوع زمينه‌اي با مصاحبه عميق» مي‌باشد در بخش كيفي از روش داده بنياد براي نظريه‏سازي از داده‏ها بر اساس بنيان‏هاي تفسيري ـ برساختي بهره‌گيري شده است. جامعه آماري مورد مطالعه تمامي ‌شهروندان 20 تا 65 سال ساكن شهر اهواز بودند كه با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي 526 نفر از اين شهروندان به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در اين مطالعه براي جمع‌آوري اطلاعات از مصاحبه عميق، پرسشنامه‌هاي محقق‌ساخته آگاهي از حقوق شهروندي، سرمايه اجتماعي، سرمايه سياسي، سرمايه اقتصادي و جمعيت‌شناختي استفاده شد. جهت تحليل داده‌هاي كيفي از نرم‌افزار Atlas.ti و تحليل داده‌‏هاي كمي ‌از نرم‌افزار SPSS و  AMOS استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش بيانگر آن است كه بين سرمايه اجتماعي، سرمايه سياسي و سرمايه اقتصادي و آگاهي از حقوق شهروندي رابطه و تأثير معناداري وجود دارد. بطور كلي روابط معناداري بين متغيرهاي پژوهش بدست آمد و مدل پژوهش مورد تأييد قرار گرفت. به نظر مي‌رسد ميزان آگاهي از حقوق شهروندي با توجه به رابطه معنادار با سرمايه اجتماعي، سرمايه سياسي و سرمايه اقتصادي، به‌عنوان متغيري مهم و تأثيرگذار مي‌تواند زمينه رفاه و توسعه سياسي، اقتصادي و اجتماعي جامعه هدف را فراهم سازد.