رويكرد بزه‌ديده‌شناسانه به ناامني غذايي

رويكرد بزه‌ديده‌شناسانه به ناامني غذايي حاوي دلالت‌‌هاي نظري و سياست‌‌گذارانه مهمي‌‌ در حوزه امنيت غذايي است. اين رويكرد در پرتو مفهوم حقوقي جرم و مفهوم بزه‌ديدگي مي‌‌تواند از طريق شناسايي ماهيت جرايم و تهديدات و شناسايي دامنه آسيب‌‌هاي وارد شده و رفتارهاي ناقض امنيت غذايي كه گاه جرم‌‌انگاري نشده‌‌اند اين امكان را فراهم آورد كه رفتارهاي ناقض حق بر امنيت غذايي جرم‌‌انگاري شوند و مرتكبين آنها تحت تعقيب كيفر قرار گيرند و همچنين شناخت بهتري از ويژگي‌‌هاي بزه‌‌ديدگان و نحوه حمايت از حقوق آنها شكل گيرد. در اين نوشتار با تكيه بر روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از داده‌‌هاي اسنادي برآمده از روش گردآوري اطلاعات كتابخانه‌‌اي به دنبال آن هستيم كه «آسيب‌‌ديدگان» ناامني غذايي را در پرتو آموزه‌‌هاي بزه‌‌ديدشناسانه و حقوق بشري به مثابه «بزه‌ديده» مورد بررسي قرار دهيم. در اين راستا ضمن مفهوم‌سازي نظري از «بزه‌ديدگي ناامني غذايي» نشان خواهيم داد كه رويكرد «بزه‌‌ديده‌‌شناسي» چه بينش‌‌هاي نظري و عملي در حوزه ناامني غذايي ارائه مي‌‌كند.