مقايسه‌ اثربخشي گروه‌درماني شناختي رفتاري و گروه‌درماني هيجان‌مدار بر كاهش علائم بيماري پسوريازيس، پريشاني روان‌شناختي و ادراك از تصوير بدن

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي گروه‌درماني شناختي رفتاري و گروه‌درماني هيجان‌مدار بر كاهش علائم بيماري پسوريازيس، پريشاني روان‌شناختي و ادراك از تصوير بدن انجام‌شد. روش اجرا: اين پژوهش نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه بيماراني بود كه در بهار 1401 با مراجعه به متخصصان درماتولوژي شهر مشهد تشخيص پسوريازيس دريافت‌كردند. 45 بيمار پسوريازيس به‌روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌روش تصادفي در دو گروه آزمايش (درمان شناختي‌رفتاري و هيجان‌مدار) و كنترل (گروه‌هاي 15نفره) جايگزين شدند. گروه‌هاي آزمايش 8 جلسه، هفته‌اي يك جلسه‌ 90‌ دقيقه‌اي تحت درمان قرار گرفتند. گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. پيش‌از آغاز و پس‌ از پايان جلسات درمان، بيماران مقياس پريشاني روان‌شناختي، پرسش‌نامه نگراني از تصوير بدني و پرسش‌نامه علائم جسماني با شاخص شدت و سطح پسوريازيس را كامل كردند. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس يك‎متغيري تجزيه‎و‌تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان‌داد گروه‌درماني شناختي‌رفتاري و گروه‌درماني هيجان‌مدار در كاهش پريشاني روان‌شناختي(P 0.01,(1و41) F=21.06), بهبود ادراك از تصوير بدن (P 0.01, (1و41) F=33.65) و كاهش شدت علائم پسوريازيس (P 0.01, (1و41) F=12/67) اثربخش هستند. هم‌چنين گروه‌درماني شناختي‌رفتاري، روش مؤثرتري براي كاهش پريشاني روان‌شناختي و بهبود ادراك از تصوير بدن (0/01 P) است؛ اما بين اثربخشي گروه‌درماني شناختي رفتاري و گروه‌درماني هيجان‌مدار در كاهش علائم پسوريازيس مبتلايان تفاوت معناداري وجود ندارد (0/05 P). نتيجه‌گيري: درمان شناختي رفتاري و درمان هيجان‌مدار مي‌توانند در كنترل علائم بيماري پسوريازيس نقش كليدي و موثري ايفا كنند.