تاثير اجراي برنامه خودشفقتي بر اميد در زنان مبتلا به سرطان پستان

مقدمه: ابتلا به سرطان پستان مي‌تواند منجر به كاهش اميد افراد شود و زندگي آنان را تحت تأثير قرار دهد ازاين‌رو برنامه‌ريزي براي حفظ يا ارتقاي اميد در اين بيماران با آموزش‌هايي متمركز بر شفقت به خود، ضروري به نظر مي‌رسد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير اجراي برنامه خودشفقتي بر اميد بيمارانِ زن مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش بررسي: در مطالعه مداخله‌اي حاضر، 60 بيمار ِزن مبتلا به سرطان پستان شهر زاهدان در سال  1402به روش در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي سازي بلوكي در دو گروه 30 نفره مداخله و كنترل قرار گرفتند. جهت بيماران گروه مداخله، 8 جلسه برنامه آموزشي خودشفقتي اجرا گرديد. قبل و 3 ماه پس از اجراي مداخله، اميد بيماران با استفاده از پرسشنامه اميد اسنايدر اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري تي‌مستقل، تي زوج و كاي اسكوئر تحت نرم‌افزار آماري SPSS21 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته‌ها: نتايج آزمون تي‌مستقل سه ماه بعد از مداخله آموزشي اختلاف آماري معني‌داري براي ميانگين نمره كل اميد، تفكر عاملي و تفكر راهبردي بين دو گروه كنترل و مداخله نشان داد (0.001=P). از طرفي آزمون تي‌زوجي نشان‌دهنده‌ي افزايش معني‌دار ميانگين نمره كل اميد و مؤلفه‌هاي تفكر عاملي و تفكر راهبردي سه ماه بعد از اتمام مداخله آموزشي در گروه مداخله است (0.001=P).نتيجه گيري: يافته‌هاي پژوهش حاضر حاكي از تأثير مثبت برنامه خودشفقتي بر اميد بيماران مبتلا به سرطان پستان توسط پرستاران است. لذا مي‌توان برنامه آموزشي- ارتباطي مذكور را كه شيوه‌اي آسان، ارزان‌قيمت، قابل‌اجرا، ايمن و مؤثر است را جهت ارتقاي اميد بيماران بعد تشخيص سرطان پستان بكار بست. با توجه به محدوديت‌هاي مطالعه حاضر، اجراي تحقيقات بيشتري در اين خصوص پيشنهاد مي‌شود.