تحليل آراء مفسران فريقين در رابطه‌ ميان تكريم و تفضيل (با تاكيد بر آيه هفتاد سوره اسراء)

با استناد به آيات قرآن كريم، انسان اشرف مخلوقات است. از يك‌ سو، براي صعود تا قرب الهي استعداد دارد و از سوي ديگر، براي سقوط در پايين‌ترين درجه مستعد است. مسأله تكريم و تفضيل در آيه هفتاد سوره اسراء، به دنبال هم بيان شده است. تكريم الهي به انسان كرامت داده تا در مقام برتري قرار گيرد. حال چه رابطه‌اي ميان تكريم و تفضيل وجود دارد كه قرآن به آن پرداخته است؟ انطباق ديدگاه مفسران فريقين در دستيابي به پاسخ اين مسأله اهميت دارد. هدف از اين پژوهش، يافتن مؤثرترين عامل در جلب تكريم الهي و تحقق برتري انسان است؛ زيرا اين عامل مي‌تواند رابطه ميان تكريم و تفضيل را مشخص نمايد. پژوهش حاضر به‌صورت تطبيقي، با بهره‌گيري از شيوه تحليلي – توصيفي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي، به بررسي موضوع پرداخته است. نتيجه تحقيق نشان مي‌دهد كه تكريم الهي، به دو جهتِ نعمت‌هاي عام و خاص الهي است كه انسان از آن برخوردار شده است؛ اما مقام تفضيل و برتري او بر ساير موجودات، با تقوا و بندگي خداوند معنا مي‌يابد؛ در غير اين صورت بشر نه‌ تنها افضل نيست كه اضلّ است.