مقايسه تأثير آموزش چند رسانه‌اي با آموزش تلفني بر درك از بيماري در بيماران مبتلا به آنفاركتوس ميوكارد بعد از ترخيص: يك كارآزمايي باليني تصادفي

زمينه و هدف: رفتارهاي مرتبط با سلامتي افراد مبتلا به آنفاركتوس ميوكارد به شدت تحت تأثير درك از بيماري آن‌ها قرار دارد و آموزش يكي از روش‌هاي افزايش درك از بيماري به شمار مي‌رود. بنابراين مطالعه حاضر با هدف مقايسه آموزش چند رسانه‌اي با آموزش تلفني بر درك از بيماري در مبتلايان به آنفاركتوس ميوكارد انجام گرفته است. روش بررسي: اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده در مورد 32 بيمار مبتلا به آنفاركتوس ميوكارد مرخص شده در سال 1399-1398 در شهر گناباد و مشهد انجام گرفت. نمونه‌ها به روش در دسترس انتخاب و به روش تصادفي در دو گروه چند رسانه‌اي و تلفني قرار گرفتند. محتواي مداخله شامل روند بيماري، علايم، پيشگيري و درمان و مراقبت هاي بعد از ترخيص بود. محتواي آموزشي يكسان بود و در گروه تلفني به صورت مكالمه و در گروه چند رسانه اي به صورت فيلم، صدا و تصوير ارايه شد. پرسشنامه كوتاه درك از بيماري (Brief IPQ) در روز اول و هفته ششم بعد از ترخيص تكميل شد. تحليل داده ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 20 و با آزمون‌هاي Kolmogorov–Smirnov، مجذور كاي، دقيق فيشر، تي‌مستقل، تي‌زوجي و آزمون Levene در سطح معناداري كم‌تر از 0.050 انجام يافت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين نمره مؤلفه‌هاي درك از بيماري بعد از مداخله نسبت به قبل در بيماران هر دو گروه آموزش چند رسانه‌اي و تلفني افزايش معناداري داشته است (0.050 p)، ولي در مقايسه بين دو گروه تفاوت معناداري مشاهده نشد (0.050 p). نتيجه‌گيري: هر دو روش آموزشي چند رسانه‌اي و آموزش تلفني باعث ارتقاي درك از بيماري در بيماران مبتلا به آنفاركتوس ميوكارد مي‌شود. لذا پيشنهاد مي‌شود آموزش‌دهنده متناسب با تفاوت‌هاي فردي و امكانات آموزش‌گيرنده، نوع آموزش را انتخاب و مديران سلامت، سياست‌هاي مناسب را براي بهره‌مندي بيماران از مراقبت‌هاي پرستاري از راه دور پس از ترخيص اعمال كنند.