تأثير درمان شناختي- رفتاري بر احساس تنهايي زنان سالمند

زمينه و هدف: احساس تنهايي مي تواند بر سلامت روان افراد سالمند تأثير بگذارد و منجر به مشكلات روان شناختي شود. يكي از روش هاي درماني كه بر كاهش احساس تنهايي سالمندان مي تواند مؤثر باشد، درمان شناختي- رفتاري است. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير درمان شناختي- رفتاري بر احساس تنهايي زنان سالمند مراجعه‌كننده به مراكز بهداشتي درماني شهرستان خميني شهر انجام گرفته است. روش بررسي: اين مطالعه نيمه تجربي در مورد 60 زن سالمند تحت پوشش مراكز درماني شهرستان خميني شهر در سال 1399 انجام گرفته است. نمونه ها به صورت در دسترس انتخاب و با روش تصادفي به گروه مداخله و كنترل تخصيص يافتند. جمع آوري داده ها با فرم اطلاعات جمعيت‌شناختي و پرسشنامه احساس تنهايي دهشيري و همكاران قبل، بعد و يك ماه بعد از مداخله انجام يافت. براي گروه مداخله 8 جلسه مشاوره درمان شناختي- رفتاري به مدت 60 دقيقه برگزار شد و گروه كنترل هيچ مشاوره اي دريافت نكردند. تحليل داده ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 و با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي انجام گرفت. يافته‌ها: نتايج آناليز واريانس دو طرفه با اندازه گيري هاي مكرر نشان داد ميانگين نمره تنهايي ناشي از ارتباط با خانواده، نمره بعد نشانه هاي عاطفي تنهايي و نمره كل احساس تنهايي در گروه مداخله قبل و بعد از مداخله تفاوت آماري معناداري داشته است (0/001 p)، ولي در گروه كنترل تفاوت آماري معنادار مشاهده نشد (0/05 p). همچنين، مقايسه ميانگين نمره تنهايي ناشي از ارتباط با دوستان در گروه مداخله قبل و بعد از مداخله تفاوت آماري معناداري نشان نداد (0/094=p) و در گروه كنترل نيز تفاوت آماري معنا داري مشاهده نشد (0/338=p). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد درمان شناختي- رفتاري مي تواند باعث كاهش احساس تنهايي زنان سالمند شود. لذا توصيه مي شود از اين روش جهت كاهش احساس تنهايي زنان سالمند استفاده شود.