فرآيند بازگشت به كار در بيماران پس از جراحي قلب: يك مطالعه نظريه پايه

زمينه و هدف: اطلاعات محدودي در خصوص تجارب افراد از بازگشت به كار پس از جراحي قلب، با توجه به بافت فرهنگي- اجتماعي جامعه ايراني در دسترس است. هدف اين مطالعه، كشف فرآيند بازگشت به كار افراد پس از جراحي قلب است. روش بررسي: اين مطالعه كيفي با رويكرد نظريه پايه در طي سال 1401-1400 انجام يافت. 21 فرد درگير با فرآيند بازگشت به كار پس از جراحي قلب به روش نمونه گيري هدفمند و نظري از بخش جراحي قلب بيمارستان اميرالمؤمنين كردكوي و مراجعان به مطب جراحان قلب استان گلستان انتخاب شدند. داده ها از طريق مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته و يادداشت در عرصه جمع آوري شد. تحليل داده ها با روش كوربين و اشتراوس 2015 انجام يافت. يافته‌ها: «احساس ترديد نسبت به بازگشت به كار»، «حمايت رواني- اجتماعي درك شده»، «عوامل فردي و شغلي»، «پيامدهاي نامطلوب جراحي قلب» و «پشتيباني محدود مؤسسات دولتي/ غيردولتي» به عنوان عوامل زمينه اي مؤثر بر بازگشت به كار مشخص شدند. «تكاپو جهت تعديل شغل»، «ارزيابي موقعيت» و «خودمديريتي» به عنوان راهبردها و «تطبيق پذيري با شغل» به عنوان پيامد بازگشت به كار  معرفي شد. «تلاش مدبرانه جهت تطابق شغلي» به‌عنوان متغير مركزي شناسايي شد. نتيجه‌گيري: براساس نتايج، عوامل متعدد فردي و محيطي بر فرآيند بازگشت به كار افراد تحت جراحي قلب تأثير دارد. تسهيل فرآيند بازگشت به كار نيازمند حمايت رواني- اجتماعي خانواده و محيط كاري است. توصيه مي‌شود، سياست‌گذاران بهداشتي و امور اجتماعي با توانمندسازي افراد در دوران بعد از نقاهت و ايجاد تعامل بين وزارت كار، بهداشت و درمان با سازمان‌هاي بيمه‌گر به تسهيل بازگشت به كار افراد پس از جراحي قلب كمك نمايند.