تأثير آموزش تلفيقي بر يادگيري درس رياضي دانش‌آموزان كلاس‌هاي چندپايه

هدف اين پژوهش بررسي تأثير آموزش تلفيقي بر يادگيري درس رياضي دانش‌آموزان كلاس‌هاي چندپايه بود. جامعۀ آماري اين پژوهش دانش‌آموزان كلاس‌هاي چندپايه شهرستان بويراحمد در سال تحصيلي 1400-1399 و نمونه مورد مطالعه دو كلاس 18 نفري (مجموع 36 نفر) بودند كه به‌‌صورت داوطلب آزاد در اين پژوهش شركت كردند و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده آزمون معلم‌ساخته بود كه براي تعيين روايي آن، از قضاوت متخصصان و براي تعيين پايايي اين آزمون از شاخص پايايي مصححان استفاده شد. طرح پژوهش با رويكرد كمي از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل است كه طي آن تأثير متغير‌مستقل (آموزش تلفيقي) بر روي متغير وابستۀ پژوهش (توانايي حل مسائل رياضي) در دانش‌آموزان كلاس‌هاي چندپايه بررسي شده است. پس از انتخاب تصادفي گروه‌هاي آزمايشي و گواه، مداخلۀ آزمايشي (آموزش تلفيقي) در 10 جلسۀ 60 دقيقه‌اي اجرا گرديد. نتايج تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر نشان داد كه تفاوت معناداري در ميانگين مؤلفه‌هاي يادگيري رياضي بين گروه كنترل و آزمايش وجود دارد؛ لذا آموزش تلفيقي موجب افزايش يادگيري رياضي در دانش‌آموزان كلاس‌هاي چندپايه شده است. به‌علاوه نتايج نشان داد كه استفاده از آموزش تلفيقي در افزايش يادگيري رياضي در دانش‌آموزان در كلاس‌هاي چندپايه در طول زمان ثبات دارد. بنابراين با ايجاد شرايط لازم براي تلفيق محتواي دروس پايه‌هاي مختلف، مي‌توان با اجراي تدريس تلفيقي به‌صورت همزمان زمينۀ يادگيري عميق مفاهيم رياضي را در زمان كمتر در دانش‌آموزان فراهم نمود. از اين طريق مي‌توان انتظار داشت كه يادگيري مطالب رياضي براي دانش‌آموزان ساده‌تر، پايدارتر و عميق‌تر مي‌شود.