توسعه و حل مدل‌هاي بهينه‌سازي براي مديريت توزيع منابع آب شهر قم

در شهر قم شبكه دوگانه آب‌رساني با كنتور جداگانه در داخل منازل شهروندان وجود ندارد. از طرفي منابع آب با كيفيت بالا جوابگوي تمام نيازهاي شرب و غير‌شرب مناطق مصرف نيست؛ بنابراين «شركت آب ‌و ‌فاضلاب» بايد با مديريت بهينه توزيع منابع آبي متنوع موجود، پاسخگوي نيازهاي شرب و غيرشرب شهروندان باشد.در اين پژوهش، مسئله در قالب دو مدل رياضي بهينه‌سازي بررسي شده است. در مدل اول تخصيص آب به شهروندان با رويكرد موجود مدل‌سازي و به‌صورت بهينه حل شده است كه در آن منابع آبي بايد با كمترين هزينه به شهروندان تخصيص يابد؛ به شرط آنكه تمام نيازهاي شهروندان پوشش داده شود. در مدل دوم پيشنهاد شده است كه با زمان‌بندي تخصيص منابع آبي، شهروندان به آب با كيفيت‌ براي شرب در ساعت خاص از پيش معين‌شده دسترسي داشته باشند و در باقي ساعات شبانه‌روز، ساير نيازهاي مصرفي شهروندان با آب كم‌ كيفيت پاسخ داده شود. در مدل پيشنهادي، هم تخصيص منابع آبي براي مصارف شرب و غير‌شرب شهروندان به شرط پوشش تمامي نيازهاي شهروندان و هم تخصيص منابع آبي با كمترين هزينه جهبرايت نيازهاي شهروندان لحاظ شده ‌است. درنهايت كاربرد مدل پيشنهادي با تحليل عددي ارائه شده است.