تحليل شكاف و تعيين راهبردهاي مناسب در اجراي طرح‌هاي عمراني ملّي (مورد مطالعه: بخش آب)

طرح‌هاي عمراني موتور محركه توسعه است كه با اجراي آن‌ها زيرساخت‌هاي كشور افزايش مي‌ يابد و زمينه براي ارتقاي سرمايه‌گذاري بخش خصوصي و دستيابي به رشد پايدار فراهم مي‌شود. با توجه به وجود مسائلي همچون عدم‌ انطباق طرح‌هاي عمراني با راهبردهاي توسعه و افزايش مدت و هزينه و ضعف كيفيت در فرآيند اجراي طرح‌ها، تحليل وضعيت طرح‌ها و اتخاذ راهبردهاي مناسب براي حركت از وضع موجود به وضع مطلوب حائز اهميت است. با توجه به ماهيت پژوهش كه در آن داده‌هاي كيفي با مطالعه كتابخانه‌اي پژوهش‌هاي مرتبط و مصاحبه‌ها و داده‌هاي كمي از طريق پرسشنامه‌ها به‌طور جداگانه جمع‌آوري شده و درنهايت نتايج تحليل‌هاي كيفي و كمّي با يكديگر ادغام مي ‌شود، روش پژوهش به‌صورت آميخته اكتشافي است. هدف اين پژوهش تحليل شكاف و تعيين راهبردهاي مناسب در اجراي طرح‌هاي ملّي عمراني بخش آب كشور است. در اين پژوهش وضعيت موجود و وضعيت مطلوب هر يك از عوامل قوت (33 شاخص)، فرصت (11 شاخص)، ضعف (8 شاخص) و تهديد (12 شاخص) در 7 محور تأمين مالي، ساختار، سيستم، فرآيند، ذي‌نفعان، رهبري، مديريت و سرمايه انساني و فرهنگ و جوّ حاكم تحليل شد. نتايج نشان مي‌دهد كه مطابق با ماتريس ارزيابي موقعيت و اقدام راهبردي، وضعيت موجود طرح‌هاي عمراني در ناحيه تدافعي قرار دارد و با توجه به اينكه عمده عوامل (64 درصد) داخلي است، براي رسيدن به وضعيت مطلوب در ناحيه تهاجمي عمده راهبردهاي تعيين‌شده در راستاي برطرف‌كردن ضعف‌ها و توانمندسازي عوامل داخلي است.