ارائه مدل ارتقاي اثربخشي دوره‌هاي آموزش ضمن خدمت كاركنان ستاد مركزي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي

زمينه و هدف: اساسي‌ترين مشكلات در حوزه آموزش ضمن خدمت كاركنان ستاد مركزي وزارت بهداشت را مي‌توان در مواردي نظير بهره‌وري آموزش، ارتقاي عملكرد كاركنان به واسطه آموزش، برنامه‌ريزي دوره‌هاي آموزشي و عدم همراهي محتواي دوره‌ها با نيازهاي آموزشي كاركنان دانست. هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل ارتقاي اثربخشي دوره‌هاي آموزش ضمن خدمت كاركنان ستاد مركزي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مي‌باشد. روش بررسي: روش تحقيق، توصيفي پيمايشي است. از نظر هدف، در حيطه تحقيق كاربردي و از نظر چگونگي گردآوري داده ‏ها، در گروه «تحقيق آميخته اكتشافي» قرار مي‌گيرد. داده‌هاي كيفي و كمي از طريق كتابخانه‌اي و ميداني جمع‌آوري شدند. جامعه آماري در بخش كيفي 10 نفر از صاحب‌نظران و خبرگان دانشگاهي بودند كه به شيوه نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه‌هاي نيمه ‌ساختاريافته بود كه روايي و پايايي آنها مورد تأييد قرار گرفت. روش تحليل داده‌ها در بخش كيفي، كدگذاري متن بود. بعد از استخراج ابعاد، مولفه‌ها و شاخص‌ها، در بخش كمي پرسشنامه‌اي طراحي و 351 پرسشنامه بين كاركنان ستاد مركزي وزارت بهداشت به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده توزيع شد. از مدل‌سازي معادلات ساختاري روش الگويابي معادلات ساختاري(SEM) با كمك نرم‌افزارهايSmartPLS2 و SPSS24 براي تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: در راستاي ارائه مدل ارتقاي اثربخشي دوره‌هاي آموزش ضمن خدمت، ‏‏در مجموع 5 بُعد، 16 مولفه و 80 شاخص استخراج گرديد.نتيجه‌گيري: يافته‌هاي تحقيق اينكه از بين ابعاد و مولفه‌هاي استخراج‌شده، به بُعد مسئوليت‌پذيري به جاي احساس وظيفه و به مولفه جلوگيري از انزواي شغلي بيشترين توجه وجود داشت.