بررسي فرسودگي شغلي دستياران تخصص بيماري هاي كودكان دانشگاه علوم پزشكي تهران بر اساس پرسش نامه ماسلاچ در سال 1400-1399.

زمينه و هدف: بخش عمده‎ي زندگي هر فرد، صرف اشتغال به كار مي‎شود. فرسودگي شغلي يك نشانه‎ي روان شناختي، پاسخ ممتد به فشارهاي مزمن فردي و عاطفي موجود در محيط كار است. رزيدنت‎ها به علل متعدد در معرض فرسودگي شغلي قرار دارند كه سبب كاهش در كيفيت ارائه خدمات مي‏شود.روش بررسي: اين مطالعه توصيفي- تحليلي مقطعي، بر روي 57 نفر از رزيدنت‎هاي كودكان در دانشگاه تهران انجام شد. پرسشنامه‎ي فارسي شده‎ي ماسالاچ جهت تعيين ميزان و شدت فرسودگي شغلي مورد استفاده قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل داده‎ها ابتدا با استفاده از روش‎هاي مبتني بر آمار توصيفي شامل ميانگين ، انحراف معيار مقادير نمرات فرسودگي شغلي استفاده شد.يافته ها: ميانگين شدت فرسودگي شغلي رزيدنت‎هاي كودكان 55.45 هم چنين ميانگين فراواني فرسودگي شغلي رزيدنت‎هاي كودكان 62.1 مي‎باشد. در اين مطالعه ميان شدت و فراواني فرسودگي شغلي با سن، وضعيت تأهل، سابقه‏ي كاري ارتباط معني‏داري يافت نشد. ولي بين شدت فرسودگي عاطفي با تعداد روز كار در هفته ارتباط معني‏داري يافت شد. بين فراواني فرسودگي عاطفي با محل سكونت خانواده ارتباط معني‎دار يافت شد. بين شدت تهي شدن از ويژگي‎هاي شخصيتي و داشتن فرزند نيز ارتباط معني‎دار يافت شد.نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه، فرسودگي شغلي در رزيدنت‎هاي كودكان در دانشگاه تهران در عدم موفقيت فردي از لحاظ فراواني شديد و از لحاظ شدت ميزان متوسط را نشان داده، در حالي كه اين متغير در ابعاد فرسودگي عاطفي شدت كم و فراواني متوسط و مسخ شخصيت شدت كم و فراواني كم را گزارش كرده است. پيشنهاد مي‎شود كه تعديل روزهاي كاري هفتگي رزيدنت‎ها با افزايش جذب رزيدنت ها و انتخاب دانشگاه محل تحصيل رزيدنت نزديك خانواده خود در اولويت انتخاب رشته-محل قرار گيرد.