تاثير زوج درماني هيجان مدار بر رفتار دلبستگي و صميميت زناشويي در بيماران عروق كرونر قلبي

سابقه و هدف: امروزه بيماري عروق كرونري از شايع‌ترين بيماري‌هاي قلبي ناتوان‌كننده در جهان است و پيشگيري، كليد كنترل اين بيماري مي‌باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي اثربخشي زوج‌درماني هيجان‌مدار بر رفتاردلبستگي و صميميت زناشويي در بيماران عروق كرونر قلبي انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر يك مطالعه نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل است، كه در سال 1401 در شهر مشهد روي 34 زوج كه يكي از آنان مبتلا به بيماري عروق كرونرقلبي بوده و معيارهاي ورود به مطالعه را داشتند و به‌طور تصادفي با استفاده از بلوك‌هاي جايگشتي چهارتايي در دو گروه مداخله(16 زوج) و كنترل (18 زوج) قرار گرفتند، انجام شد. زوج درماني هيجان‌مدار مبتني بر مدل آموزشي التيام قلب‌ها باهم براي گروه مداخله طي 8 جلسه دوساعته و يك بار در هفته به‌صورت گروهي اجرا شد. گروه كنترل فقط مداخلات روتين را دريافت كردند. جمع‌آوري داده‌ها با پرسشنامه رفتاردلبستگي(BARE) و پرسشنامه نيازهاي صميميت زناشويي(MINQ) در سه مرحله قبل، بعد و دو ماه بعد از پايان مداخله صورت گرفت. داده‌ها با آزمون‌هاي كاي اسكوئر، تي مستقل و تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: در گروه مداخله، ميانگين نمرات به ترتيب در سه مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري در رفتاردلبستگي (5/89±45/62، 3/10±53/81 و 2/44±50/87) و در مولفه‌هاي صميميت عاطفي (5/22±37/56، 2/93±41/75 و 2/20±39/93)، روانشناختي (2/36±32/43، 2/86±37/25 و 4/06±36/50)، عقلاني (5/68±34/68، 2/90±36/75 و 2/87±36/37)، جنسي (4/38±32/18، 4/44±37/01 و 4/69±39/06) و جسماني (4/58±33/87، 3/51±38/25 و 3/98±39/37) بود كه افزايش معني‌داري در دو مرحله پس آزمون و پيگيري نسبت به مرحله پيش‌آزمون داشت (0/04 P)، اما در گروه كنترل تفاوت معني‌داري ديده نشد(0/05 P).استنتاج: زوج‌درماني هيجان‌مدار مبتني بر مدل آموزشي التيام قلب‌ها باهم مي‌تواند باعث بهبود رفتاردلبستگي و صميميت زناشويي در بيماران عروق كرونر قلبي گردد.