ارتباط سلامت عمومي با سوءرفتار در سالمندان

سابقه و هدف: سوء‌رفتار يكي از چالش‌هاي مطرح در حيطه مراقبت از سالمندان است كه مي‌تواند زمينه‌ساز ايجاد اختلال در سلامت عمومي سالمندان باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط سلامت عمومي با سوءرفتار در سالمندان مراجعه‌كننده به مراكز بهداشت شهرستان ساري در سال 1400 انجام شد.مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي- تحليلي از نوع همبستگي بود كه بر روي 347 سالمند به‌صورت خوشه‌اي و تصادفي انجام شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات شامل پرسشنامه جمعيت‌شناختي، پرسشنامه سلامت عمومي گلدبرگ (GHQ-28) و پرسشنامه سوءرفتار با سالمند در خانواده بود. پس از گردآوري اطلاعات به روش مصاحبه، داده‌ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 22 با استفاده از آزمون‌هاي آمار توصيفي، تي مستقل، تحليل واريانس، رگرسيون خطي چندگانه و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: در اين مطالعه ميانگين سني سالمندان 72/86±8/62 سال و 53/9 درصد از شركت‌كنندگان مرد بودند. بيش‌ترين و كم‌ترين شيوع سوءرفتار به ترتيب مربوط به زير مقياس غفلت عاطفي(72/9 درصد) و طرد شدگي(9/8 درصد) بود. 57/3 درصد از سالمندان از وضعيت سلامت عمومي نامطلوبي برخوردار بودند. نتايج همبستگي بين ابعاد متغيرهاي سلامت عمومي و سوءرفتار نشان داد كه در اكثر روابط به جز غفلت مراقبتي با زيرمقياس‌هاي سلامت جسماني (0/105=P)، اضطراب و بي‌خوابي(0/707=P)، عملكرد اجتماعي(0/211=P) و هم‌چنين سو‌ء‌رفتار مالي با زيرمقياس سلامت جسماني(0/156=P)، ارتباط آماري معناداري وجود داشت.استنتاج: باتوجه به ميزان بالاي سوءرفتار در سالمندان و هم‌چنين تاثير سوء آن بر سلامت عمومي، وجود برنامه‌هايي جهت افزايش آگاهي و آموزش به سالمندان و هم‌چنين انجام اقدامات پيشگيرانه ضروري به نظر مي‌رسد.