جايگاه مطالعات ميان رشته‌اي در علوم پزشكي و نظام سلامت ايران؛ كجا هستيم و به كجاخواهيم رفت؟: خلاصه سياستي

جهان‌شمول بودن ماهيت علم و درهم‌تنيدگي روزافزون حاكم بر توسعه فناوري و نوآوري در علوم مختلف، موجب افزايش همكاري‌هاي ميان رشته‌اي شده است. پرداختن به مشكلات حوزه علوم بهداشتي و پزشكي از جمله پديده‌هاي اعتياد، افزايش سالمندي، افزايش بيماري هاي نوپديد و بازپديد و آلودگي‌هاي زيست‌محيطي از حوزه و توان تخصص‌هاي تك‌رشته‌اي خارج است و نيازمند گفتمان و همكاري بين حوزه‌هاي تخصصي مختلف علوم پزشكي و غبر پزشكي مي‌باشد. در حال حاضر رشد و توسعه ميان‌رشته‌اي‌ها در دانشگاه‌هاي علوم پزشكي ايران چندان مطلوب يا مورد توجه نيست. در راستاي پرداختن به اين چالش و با توجه به اهميت ارتقا نظام علمي مبتني بر نياز سلامت جامعه، خلاصه سياستي حاضر تحت نظارت و حمايت مركزتحقيقات راهبردي آموزش پزشكي، با استفاده از روش‌هاي جستجوي مقالات در پايگاه‌هاي داده، بررسي اسناد بالادستي از جمله اسناد كميسيون آموزش/پژوهش مجلس و نقشه راه توسعه در دولت‌هاي نهم و دهم و مصاحبه با خبرگان صاحب‌نظر بين‌رشته‌اي، تدوين شده است.