تحليلي برسلامت شهروندان با رويكرد اجتماع محور در مساكن شهري كلان شهر شيراز

توسعه ي پايدار شهري از جمله مهمترين مباحث روز جوامع شهري در خصوص راهكار مسائل كنوني و آيندهي شهرها بوده و در سطوح مختلفي از معماري بافت ها و محلات گرفته تا توسعه پايدار كلان شهرها و توسعه ي پايدار جهاني مطرح ميشود. در واقع شهر پايدار فضايي است كه اكثريت قريب به اتفاق ساكنانش، از سكونت در شهر، احساس رضايت داشته باشند. مقوله ي مسكن به عنوان يكي از شاخص هاي مهم توسعه پايدار شهري، در صورت ناسالم بودن، سلامت و كيفيت زندگي طيف وسيعي از افراد جامعه و به تبع آن سلامت شهر را به مخاطره مي اندازد. هدف از پژوهش حاضر بررسي ابعاد سلامت در مسكن، استخراج مؤلفه هاي كالبدي و جايگاه آنها در سياستگذاري هاي معماري و شهري مي باشد. روش پژوهش، توصيفي -تحليلي بوده و با كمك پرسشنامه با 20 گويه در سه حوزه سلامت جسمي، رواني و اجتماعي، اطلاعات جمعآوري و با استفاده از نرم افزار SPSS جهت تحليل داده ها و آزمون فرضيه ها، بهره گرفته شده است. نتايج بدست آمده به صحّت فرضيه ها دلالت داشت. نتايج حاصله، مبين آن است كه از ميان شاخص هاي سلامت در مسكن، شاخص امنيت در هر سه حوزه ي سلامت، در اولويت ترجيحات ساكنان قرار دارد، همچنين، افراد به بعد سلامت رواني نسبت به دو بعد ديگر سلامت، توجه بيشتري داشته و به نظر مي رسد اين بعد از سلامت، در اولويت اول نيازهاي آنان قرار دارد. از ميان شاخص هاي استخراج شده، مؤلفه هاي امنيت، چشم انداز، نور، آلودگي صوتي، نوري و بصري، فضاي باز، اقليم، بهداشت و فضاي سبز علاوه بر لحاظ آنها در سياست گذاري هاي محيط معماري، شدت و ضعف آنها در طراحي مسكن و مقوله سلامت، رابطه مستقيم با سياست گذاري هاي محيط شهري دارد.