بررسي ساختار دولت در مديريت علوي تحليل جامعه شناختي بر منشور مديريت امام علي(ع) در فرمان معروف مالك اشتر

درواقع، نامۀ 53 نهج‎البلاغه، عهدنامۀ امام عليj است كه براي مالك اشتر نگاشته‎اند و به‎منزلۀ منشور مديريت علوي و تعيين ساختار دولت در آن مي‎باشد. در اين متن و منشور، مباني نظري حكومت اسلامي ترسيم شده است و يك نوع سياست‎نامه محسوب مي‎شود. ازآنجايي‎كه به نظر مي‎رسد سازۀ مفهومي مديريت علوي، عنوان تازه و با رويكرد جديد قرار است طرح و بررسي شود، در پژوهش حاضر نيز اين سازۀ مفهومي به شيوه‎اي نو در قالب يك چارچوب نظري جامعه‎شناختي معروف به نظريۀ كاركردگرايي−ساختاري بررسي شده است. متن و منبع اصلي و به تعبير مكس وبر[1] (1920-1864) آن نمونه آرماني متن فرمان امام علي به مالك اشتر مي‎باشد كه به روش تحليل محتوا (كيفي) بررسي و با يك نگاه اندام‎وارگي به جامعه و دولت، اصول و ساختار مديريت علوي، به‎ويژه جايگاه و نقش ساختار سياسي در اين مديريت واكاوي شده است.يافته‎هاي پژوهش نشان مي‎دهد كه براساس ديدگاه نظري−تحليلي پيش‎گفته در نظام سياسي موردنظر با نمونه مثالي فرمان مالك اشتر، سياست و مديريت به‎عنوان يك خرده‎نظام مهم هدايت‎كننده در رابطه متقابل با خرده‎نظام‎هاي ديگر جامعه، به‎ويژه خرده‎نظام فرهنگي عمل مي‎كند كه شاخص آن ارزش‎ها مي‎باشند.