مطالعه فقهي و حقوقي امكان رجوع (عدول) از فسخ قرارداد

رجوع از فسخ قرارداد بدين معناست كه اگر شخصي قرارداد را فسخ كند، سپس از اعمال فسخ خود پشيمان گردد، بتواند از فسخ خود عدول و درنتيجه قرارداد را احيا كند. در پژوهش حاضر كه با روش تحليلي-توصيفي و با استناد به منابع كتابخانه‌اي انجام‌شده، ضمن بيان ماهيت حق فسخ و تفاوت آن با حق رجوع از فسخ، براي اثبات ممنوعيت چنين رجوعي - كه چه‌بسا با احتياط نيز موافق باشد - به قواعدي مانند «الساقط لايعود»، «حرمت أكل مال به باطل»، «تسليط»، «از بين رفتن آثار ايقاع بعد از انشاء» و از همه مهم‌تر، قاعدۀ «أصاله اللزوم در ايقاعات» و همچنين «نبود دليل معتبر مبني بر جواز رجوع از حق فسخ» استناد شده و در ضمن آن، ادله مخالفان نيز نقادي شده است. به نظر مي‌‌رسد رجوع (عدول) از فسخ قرارداد با مشكلات فقهي و حقوقي مواجه است و از لحاظ عملي نيز موجب آشفتگي و بي‌‌نظمي مضاعف در قراردادها شده، افزايش دعاوي محاكم و نيز برخي هزينه‌‌‌‌تراشي‌‌ها را براي جامعه در پي دارد.