نقش شعر و موسيقي در ماندگاري آيين‌هاي‌ نوروزي بر اساس نظريۀ حافظۀ جمعي هالبواكس

نوروز تنها جشن شروع سال جديد نيست بلكه گنجينه‌اي از فرهنگ و هنر پارسي است. مسئلۀ اصلي در تحقيق  حاضر،  بررسي نقش شعر و موسيقي در ماندگاري آيين‌هاي نوروزي از گذشته تا امروز است. شناخت عوامل اثرگذار در ماندگاري يك آيين، به‌ويژه عواملي چون شعر و موسيقي در آيين كهني مانند نوروز و هم‌چنين مطالعۀ نوروز به‌عنوان ميراثي شفاهي در قالب يك پديدۀ اجتماعيِ منطبق با نظريۀ حافظۀ جمعي هالبواكس از مهم‌ترين اهداف اين تحقيق به‌شمار مي‌آيد. در اين راستا تلاش مي‌شود به اين پرسش‌ها پاسخ داده شود: چه عواملي در زنده‌ماندن آيين‌هاي نوروزي دخالت دارند؟ همراهي شعر و موسيقي با يكديگر چه نقشي در حيات آيين‌هاي يك فرهنگ دارد؟ با مطالعات انجام‌شده مي‎توان دريافت جشن نوروز با شروط لازم آيين‌ها در نظريۀ حافظۀ جمعي يعني اسطوره، زبان و مناسك يادبودي هم‌راستاست. از ديگر يافته‌هاي تحقيق مي‌توان به نقش شعر و موسيقي به‌عنوان ابزارهاي انتقال حافظه‌جمعي در حيات و ماندگاري آيين‌هاي نوروزي ذكر كرد. همچنين شعر و موسيقي زماني سبب رسوخ در حافظۀجمعي انسان مي‌شوند كه همراه يكديگر باشند و ممكن است حضور هركدام از دو عنصر شعر و موسيقي به‌تنهايي نتيجه‌اي غير از نتيجۀ حاصل از همراهي‌شان را نشان مي‌دهد. پژوهش حاضر به روش توصيفي ــ تحليلي به بررسي موضوع پرداخته و گردآوري اطلاعات به‌صورت كتابخانه‌اي و مصاحبه‌هاي ميداني بوده است.