توسعه صادرات خشكبار به روسيه با تاكيد بر ارتقاء زيرساخت‌هاي تجارت خارجي

با عنايت به چالش‌هاي ناشي از وابستگي اقتصاد ايران به درآمدهاي نفتي، نقش مهم توسعه صادرات غيرنفتي در كشور روشن مي‌شود. اين پژوهش به‌منظور تبيين راهكارهاي بازاريابي صادرات خشكبار به روسيه در راستاي توسعه صادرات محصول هاي كشاورزي انجام شده است. روش پژوهش، شيوه تركيبي با ترتيب كيفي-كمي است. در آغاز پس از تحليل محتواي نظري و تجربي پژوهش، راهكارهاي اوليه شناسايي شدند. در ادامه در بخش كيفي با استفاده از ابزار مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با مشاركت 25 خبره، غربالگري و نهايي‌سازي راهكارها صورت پذيرفت. در بخش كمي نيز با استفاده از ابزار پرسشنامه، در آغاز نابرابري راهكارها از طريق پرسش از 110 صادركننده حوزه خشكبار با روش فريدمن اثبات شد كه بر مبناي آن ميانگين رتبه‌هاي به‌دست آمده براي راهكارها تفاوت معني‌داري با هم داشتند. در ادامه براي رتبه‌بندي راهكارها از روش تاپسيس استفاده شد. نتايج نشان داد بهترين روش توسعه صادرات خشكبار به روسيه، بهره‌گيري از 30 راهكار است كه در هشت محور 1-قابليت‌هاي داخلي، 2-رابطه هاي سياسي، 3-بازاريابي صادراتي، 4-هوشمندسازي صادرات، 5-صادرات پايدار، 6-استانداردسازي فرآيندها، 7-قوانين و مقررات و 8-حمل‌ونقل دسته‌بندي مي‌شوند و داراي اولويت «ادغام شركت‌هاي كوچك براي دستيابي به برند معتبر و توليد در مقياس اقتصادي»، «تاسيس بانك مشترك ايران و روسيه و افتتاح شعبه در دو كشور براي آسانگري در نقل‌وانتقال مالي»، «كنترل آلودگي و كاهش استفاده از آلاينده‌ها در امر صادرات»، «رعايت مقياس اقتصادي و اتصال زنجيره توليد به بخش توزيع»، « توسعه خوشه‌‌ها و شبكه‌هاي توليدي و كنسرسيوم‌‌هاي صادراتي» و ديگر راهكارهاي شناسايي شده در پژوهش هستند.