تأثير سطوح مختلف پاكلوبوترازول و تنش يخ‌زدگي بر رشد و عملكرد دو رقم گندم در شرايط كنترل‎شده و مزرعه

در مناطق داراي زمستان‌هاي سرد، تنش يخ‌زدگي استقرار، رشد و نمو و عملكرد گندم پاييزه را تحت تأثير قرار مي‌دهد. اين تحقيق به منظور اثر بررسي پاكلوبوترازول در شرايط كنترل‌شده و مزرعه به‌ترتيب در دانشكده كشاورزي دانشگاه فردوسي مشهد و ايستگاه تحقيقات كشاورزي كهنه‎كند بجنورد اجرا شد. در آزمايش كنترل‌شده كرت‌هاي اصلي شامل دماي يخ‌زدگي در شش سطح (صفر، 4-، 8-، 12-، 16- و 20- درجه سانتي‌گراد)، كرتهاي فرعي شامل پاكلوبوترازول در سه سطح شاهد (بدون محلول‎پاشي) و محلول‎پاشي با غلظتهاي 30 و 60 ميلي‎گرم در ليتر و كرتهاي فرعي‎فرعي شامل دو رقم گندم ميهن و پيشتاز و در آزمايش مزرعه كرت‎هاي اصلي تاريخ كاشت در سه سطح (24 مهر، 22 آبان و 14 آذر) و كرت فرعي و كرت فرعي فرعي مشابه آزمايش كنترل‌شده بودند. نتايج نشان داد كه با كاهش دما از صفر تا 20- درجه سانتي‌گراد، درصد نشت الكتروليتهاي غشا به‌طور معني‌داري به ميزان 71/5 درصد افزايش يافت. در شرايط دمايي يادشده، تفاوت درصد نشت الكتروليت‌ها بين دو رقم (17 درصد) معني‎دار بود و رقم ميهن توانايي بيشتري در حفظ پايداري غشا نشان داد. تأخير در تاريخ‎ كاشت از 24 مهر به 22 آبان و 14 آذر عملكرد دانه را به‎ترتيب 19 و 30 درصد كاهش داد. هم‌چنين عملكرد دانه رقم ميهن 17 درصد بيشتر از رقم پيشتاز بود. در آزمايش مزرعه‌اي كاربرد پاكلوبوترازول و اثر متقابل آن با ساير تيمارها معني‌دار نبود. بر اساس اين نتايج و درصورت تاييد در آزمايش‌هاي تكميلي، كاشت رقم ميهن را مي‌توان در مناطقي با مشخصات دمايي يادشده توصيه كرد.