تجربه زيسته الگوي مديريت رفتار اقتدارگرايي مددجويان زندانهاي شيراز

يكي از گرايشهاي قوي در انسان، «اقتدارگرايي» يا «قدرت طلبي» است كه از نخستين سالهاي زندگي كودك در انسان ظهور مي كند هدف پژوهش حاضر تجربه زيسته الگوي مديريت رفتار اقتدارگرايي در بين زندانيان بود. پژوهش حاضر با رويكرد كيفي به روش تحليل مضمون بوده و با استفاده از نمونه گيري هدفمند انجام شد. ابزار پژوهش، مصاحبه نيمه ساختاريافته بوده و جمع آوري داده ها تا حدي ادامه يافت كه اشباع نظري داده ها حاصل گرديد. با بهره گيري از روش تحليل مضمون ،با 24 نفر از مددجويان زندان عادل آباد شيراز انجام شد، كه مشتمل بر، مضمون پايه شامل 54 مفهوم و مضمون سازماندهنده شامل 3 مولفه و مضمون اصلي شامل 1 مولفه عمده است. اعتبار يابي از روش قابليت انتقال پذيري، قابليت اطمينان پذيري، قابليت باورپذيري وقابليت تاييدپذيري صورت گرفت. يافته ها منجر به استخراج چندين نمايه شد كه بيانگر تجارب مشاركت كنندگان از پيامدهاي اقتدارگرايي مي باشد كه شامل سبكهاي خانواده، الگوي تربيتي خانواده و محيط زندان بود كه نتيجه بدست آمده چنين بود كه عوامل خانوادگي، ساختار الگوي مثبت و منفي خانواده ، سبكهاي تربيتي خانواده وضعيت ساختاري و بافت زندان بر گرايش افراد به اقتدارگرايي موثربوده و مي تواند صدمات جدي بر كل سيستم خانواده، محيط زندگي و حتي پيكره اجتماع وارد كند. نابهنجار بودن موقعيت فردي به عنوان مضمون پايه پژوهش حاضر گرديد.