«زن شدن» به مثابه «انكشاف خدا» در الهيات پسا مسيحي مري ديلي

الهيات فمينيستي در اصلي ‌ترين قسم خود متعهد به انجام الهيات با هدف خاص توانمندسازي و رهايي‌بخشي زنان است. رويكرد فمينيست‌هاي الهي ‌دان در خصوص ظرفيت مسيحيت رايج براي تأمين اين ادعا در سه دسته انقلابي، اصلاح‌طلب و بازسازي‌گرا گنجانده مي‌شود. مري ديلي الهي‌دان فمينيست انقلابي است كه با اعتقاد به جنسيت‌نگريِ غيرقابل اصلاح مسيحيت سنتي، به شالوده‌شكني آن پرداخته و با روشي كه آن را «فراروي» مي‌نامد از اركان اصلي آن مانند خداي پدر، مسيح‌شناسي، آموزه هبوط و نهاد كليسا عبور كرده و در الهياتي پسامسيحي به بيان ايده‌هاي اصلي خود مي‌پردازد. محورهاي اصلي الهيات او گاهي تصريحي و گاهي در خلال عبارات او آمده است. در اين مقاله با روش تفسير تحليلي متن‌محور به بررسي ايده‌هاي مهم ديلي در الهيات پسامسيحي او پرداخته مي‌شود. اين ايده‌ها عبارت‌اند از غايت، ايمان، آزادي، اخلاق و خواهري، كه ديلي مسير تحقق همۀ آنها را «زن شدن» معرفي مي‌كند. براي فهم زن شدن از منظر ديلي بايد آن را در تناظر با «خداي فعل» فهميد. خداي فعلْ بودن و هست-ن است كه واقعيت غايي است و پويايي دائمي دارد. زنان نيز داراي نوعي هستا-يي‌اند كه توان مشاركت وجودي و شهود پوياي هست-ن را دارند و حاصل اين مشاركتْ تحقق «فراوجود» زنانه است. بن‌مايه اصلي زن شدن خواست دروني زنان براي تعالي و استعلاي خود است و نوعي جديد از انكشاف خدا را محقق مي‌كند كه ديلي آن را تجلي ثاني مي‌نامد.