شهود و طرّاحي؛ عوامل موثّر بر تفكّر شهودي طراحان در فرايند طرّاحي

شهود يك توانايي ذهني بر اساس نظام دانش ناخودآگاه است كه نقش اساسي را در فرايند هاي خلاقه بازي مي‌كند و در كنار استدلال خودآگاه، بنيان فكري انسان را تشكيل مي‌دهند. طرّاحي به عنوان يك فعّاليت پيچيده شناختي نيازمند استفاده مناسب از هر دو توانمندي است اما متاسفانه در جامعه دانشگاهي، تاكيد صرف بر روي توانايي هاي استدلالي براي حل مسائل طراحي باعث شده است كه طراحان شناخت مطلوبي از شهود نداشته باشند. هدف پژوهش حاضر، شناسايي عوامل موثّر بر شهود در حوزه طراحي است و سعي شده است مهمترين عواملي كه بر شهود طراحان در ايده پردازي و حل مسئله موثر هستند شناسايي شده و معرفي گردند تا به عنوان بنياني براي توسعه روش هاي توانمندسازي تفكّر شهودي در فرايند طرّاحي استفاده گردند. اطّلاعات مورد نياز به دو روش مطالعات كتابخانه اي و ميداني و با كاربرد ابزارهاي اصلي مصاحبه و پرسشنامه جمع آوري شده و داده هاي آماري به شيوه توصيفي و استنباطي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نتايج پژوهش شامل معرفي عوامل موثّر بر شهود طراحان در فرايند طراحي است كه مي‌توانند براي توسعه روش ها و ابزارهايي در جهت تقويت تفكّر شهودي و زمينه سازي بروز رخدادهاي شهودي در طرّاحي مورد استفاده قرار گيرند.