بررسي ساختار بهينه سرمايه در سرمايه‌گذاري پروژه‌هاي گردشگري شهر مشهد

بازده و ريسك مالي دو عامل كليدي در ساختار بهينه سرمايه پروژه هاي گردشگري هستند. اين موضوع براي تامين منابع مالي و بودجه بندي پروژه هاي گردشگري از اهميت بالايي برخوردار است. در اين راستا تعيين ساختار بهينه سرمايه و انتخاب ابزارهاي مناسب تامين مالي براي پروژههاي گردشگري به منظور دستيابي به نتايج مطلوب در زمينه بازده و ريسك ،مالي امري اساسي محسوب ميشود در اين مطالعه، با استفاده از دو روش تحليل حداكثر بازده و حداقل ريسك مالي و محاسبه كارايي با استفاده از مدل هاي ورودي محوره غير قطعي و بهرهوري در مقياس ساختار بهينه سرمايه در ۱۰ پروژه تفريحي شهر مشهد مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه پروژههايي كه به طور همزمان با ريسك كمتر و بازده بيشتر همراه هستند داراي ساختار سرمايه بهينهتري هستند با توجه به نتايج مساله پروژههاي ۲ و ۷ به عنوان بهترين عملكرد در ساختار سرمايه خود با استفاده از تامين مالي از طريق سرمايه شخصي و مشاركت با افراد حقيقي و حقوقي و مشاركت عمومي - خصوصي به دست آمدند همچنين در اين مطالعه نشان داده شد كه افزايش نسبت سرمايه به بدهي روش مناسبي براي تامين مالي پروژههاي تفريحي است. در نتيجه تامين مالي از طريق سرمايه شخصي و مشاركت با افراد حقيقي و حقوقي بهترين گزينه براي موفقيت پروژههاي تفريحي در شهر مشهد به شمار مي رود با توجه به اين مطالعه ميتوان نتيجه گرفت كه تبيين ساختار بهينه سرمايه و استفاده از ابزارهاي مناسب تامين مالي براي پروژههايي گردشگري توانايي بهبود عملكرد پروژهها را با حفظ ريسك كمتري دارد