واكاوي انگاره اجتماعي امام موسي صدر و دلالت‌هاي آن در تبيين ماهيت تربيت اجتماعي

پژوهش حاضر مي‌كوشد با تحليل مؤلفه‌ها و مقولات اجتماعي مورد‌نظر امام موسي صدر تصوير كلي ايشان از ماهيت اجتماعي شدن را شناسايي كرده و دلالت‌هاي آن را براي حوزه تربيت اجتماعي روشن سازد. در اين تحقق از روش‌هاي توصيفي - تحليلي و استنتاج عملي مورداستفاده قرار گرفته است. بر مبناي اين پژوهش انگاره كلي امام موسي صدر از اجتماع، انگاره‌اي مبتني بر تصوير ارگانيزمي جامعه و مبتني بر نگرش توحيدي است كه مؤلفه‌هاي اصلي آن در يازده مؤلفه؛ (وحدت، كنشگري انسان، اجتماعي بودن هويت انسان، تفكر تشكيلاتي و تمدني، كيفيت رابطه فرد و جامعه، آزادي، تعامل و همزيستي، گشودگي و رواداري، گفت‌وگو، احترام متقابل، ارزش‌ها)، مورد بررسي قرار گرفته است. دلالت‌هاي اين انگاره كلي و مؤلفه‌هاي تشكيل‌دهنده آن براي ماهيت تربيت اجتماعي نيز، در هشت دلالت كلي مشخص گرديده است. اين دلالت‌ها عبارت‌اند از؛ اصل نگرش توحيدي، ا اصل انسان‌گرايي فطري، اصل نگاه مشفقانه به ديگري، اصل نگاه به ديگري به مثابه‌ خويشتن، اصل باور به آزادي چون ارزش، اصل مبتني ساختن رشد بر عمل، اصل برخورداري از انديشه و منش تشكيلاتي، اصل ضرورت گفت‌وگو چون بينش، منش و روش، اصل هويت‌سازي بر محور انسانيت.افق گشايي اين انگاره براي تربيت اجتماعي در نسبتي است كه ميان نگرش توحيدي و انسانگرايي برقرار ميسازد و بستر فكري مناسبي براي رشد تعاملات اجتماعي در جامعه ي ديني ميگشايد.