حكمراني خوب به مثابه هدف مشترك حقوق عمومي و توسعه

توسعه در قرن حاضر هرچند مفهومي بسيط و همه‌جانبه است اما به لحاظ نظري ابعاد مختلف اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و ... دارد. سؤالي كه مي‌توان مطرح كرد آن است كه حقوق عمومي با كدام‌يك از اين ابعاد ارتباط بيشتري دارد و مؤلفه‌هاي اين رابطه كدام است؟ حكمراني محور اصلي حقوق عمومي است كه خود مركز موضوع توسعه سياسي است. حكمراني امري مشكك است كه از مسأله‌‌ مشروعيت واحد سياسي به‌عنوان اولين نقطه مشترك حقوق عمومي و توسعه آغاز مي‌شود و تا اصول حكمراني خوب ادامه مي‌يابد. بحران مشروعيت خود يكي از استراتژي‌هاي توسعه است و حقوق عمومي از طريق ابزارهاي خود به حل آن كمك مي‌كند تا يك كشور ثبات لازم براي تحقق ساير ابعاد توسعه را كسب كند. در وهله بعد مفهوم حكمراني خوب به‌عنوان هدف مشترك ديگر مطرح مي‌شود. اصول حكمراني خوب، هدف سياسي توسعه به شمار مي‌آيند كه هم‌زمان اصولي حقوقي هستند و به هر ميزان كه حكمراني كشوري واجد اين اصول باشد، حقوق عمومي در آن كشور غني‌تر است و چنين كشوري واجد توسعه سياسي است. آنچه از اين پژوهش به دست مي‌آيد آن است كه حكمراني خوب نه‌تنها مقدمه توسعه در ابعاد اقتصادي و اجتماعي است، بلكه خود هدفي توسعه‌اي است كه حقوق عمومي از طريق ابزارهاي خويش راه را براي تحقق آن هموار مي‌كند.