تأثير محلول‌پاشي سلنيوم بر پايداري غشاء سلولي ارقام ذرت تحت شرايط تنش كم‌آبياري

تنش خشكي مي تواند تأثير زيادي بر خصوصيات زراعي و فيزيولوژيكي گياهان داشته باشد. جهت بررسي تأثير محلول پاشي سلنيوم بر هدايت الكتريكي شيره سلولي در ارقام ذرت تحت شرايط تنش خشكي، آزمايشي در سال 1390به صورت كرت‌ هاي دوبار خرد شده در قالب طرح پايه بلوك ‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در مزرعه آموزشي تحقيقاتي دانشگاه پيام نور استان مركزي (شهرستان اراك) اجرا شد تنش كم آبياري به عنوان عامل اصلي در سه سطح آبياري بر اساس نياز آبي گياه (شاهد)، آبياري به ميزان 80 درصد نياز آبي گياه، به ميزان 60 درصد نياز آبي گياه، در كرت هاي اصلي و سه رقم ذرت (V1= KSC 500, V2= KSC 520, V3= KSC 700) در كرت هاي فرعي و تيمار محلول پاشي سلنيوم به عنوان عامل فرعي فرعي در دو سطح، عدم مصرف و مصرف 20 گرم در هكتار سلنيوم در كرت هاي فرعي فرعي قرار گرفتند. صفاتي مانند ارتفاع بلال از سطح زمين، طول گل آذين، تعداد بلال در متر مربع، ارتفاع ساقه، عملكرد علوفه و ناپايداري غشاي سلولي مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه اثر تيمار تنش آبي بر صفات ارتفاع ساقه (در سطح پنج درصد)، عملكرد علوفه و ناپايداري غشاي سلولي (در سطح يك درصد) معني دار بود. همچنين تفاوت ارقام ذرت نيز از نظر صفات تعداد بلال در متر مربع، عملكرد علوفه و ناپايداري غشاي سلولي معني دار بود. بيشترين و كمترين مقدار ناپايداري غشاي سلولي با ميانگين 1759 و 1456 ميكروزيمنس بر سانتيمتر به ترتيب متعلق به تيمار آبياري بر اساس 60 درصد نياز آبي گياه و تيمار آبياري شاهد بود. در بين ارقام مختلف ذرت نيز بيشترين و كمترين مقدار ناپايداري غشاي سلولي با ميانگين 1675 و 1587 ميكروزيمنس بر سانتيمتر به ترتيب متعلق به رقم S.C 700 و S.C 500 بود. مصرف سلنيوم اثر مثبتي بر كاهش مقدار ناپايداري غشاي سلولي داشت به طوري كه ميانگين ناپايداري غشاي سلولي در تيمار عدم مصرف سلنيوم از 1687 به 1601 ميكروزيمنس بر سانتيمتر در تيمار مصرف سلنيوم كاهش يافت.