بررسي ديدگاه و تجارب كارورزان پزشكي از عوامل تسهيل كننده و باز دارنده كيفيت آموزشي در سيستم آموزش باليني

مقدمه: ارزيابي چالش‌هاي آموزش باليني دوران كارورزي توسط دانشجويان حساس‌ترين قسمت آموزش پزشكي است و باعث بهبود كيفيت آموزش مي‌شود كه پژوهش‌هاي محدودي در ارتباط با آن انجام گرديده است. مطالعه حاضر با هدف بررسي ديدگاه و تجارب كارورزان پزشكي از عوامل تسهيل‌كننده و مهاركننده كيفيت آموزش باليني انجام گرديد. روش بررسي: اين پژوهش از نوع تحليل محتواي كيفي بود. جامعه آماري شامل كارورزان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كرمان در سال 1400 بود. نمونه‌گيري به روش مبتني بر هدف انجام گرديد. روش جمع‌آوري اطلاعات، مصاحبه عميق با شركت‌كنندگان بود و تا حد اشباع ادامه يافت (40 شركت كننده) اطلاعات توسط مدل هفت مرحله‌اي كلايزي تحليل گشت. نتايج: دو درون مايه اصلي ( شامل عوامل تسهيل كننده و مهاركننده) و 10 درون مايه ي فرعي شامل ارائه الگوهاي انگيزشي در كارورزان، سطح بالاي علمي، آموزشي اساتيد، استفاده از تكنولوژي، واگذاري و مسئوليت‌هاي بيشتر به كارورزان، برخورد نامناسب، برنامه ريزي آموزشي نامناسب، شيوه نامناسب ارزيابي، مورنينگ‌ها و گراند راندهاي بي‌كيفيت، عدم وجود امكانات و سنگين بودن بيش از حد بعضي از بخش‌ها استخراج گرديد. نتيجه‌گيري: مد نظر قرار دادن اين عوامل موجب ارتقاء سطح كيفي آموزش باليني به بالاترين ميزان ممكن شده و تربيت پزشكاني مسئوليت‌پذير را براي نسل‌هاي آينده به همراه دارد.