بررسي مؤلفه هاي مؤثر بر ارتقاء احساس امنيت زنان با هدف تقويت پايداري اجتماعي در طراحي مجتمع هاي مسكوني

مقدمه: امروزه به علت افزايش گرايش به آپارتمان نشيني توجه به جنبه هاي اجتماعي پايداري، در اين فضاها به ويژه احساس امنيت، بايد در اولويت قرار گيرد. از آنجا كه بخش اصلي ساكنان اين مجتمع هاي مسكوني را در طول شبانه روز زنان تشكيل مي دهند، تأكيد اين پژوهش روي آنهاست. از سوي ديگر از آنجا كه به استناد برخي مطالعات، ميان مفهوم امنيت اجتماعي و احساس امنيت تفاوت وجود دارد، توجه به بحث احساس امنيت، در پژوهش حاضر داراي اولويت و هدف دستيابي به مؤلفه هاي اصلي احساس امنيت زنان، در مجتمع هاي مسكوني است. روش تحقيق: روش تحقيق بر حسب هدف كاربردي و از لحاظ نوع، تركيبي است. روش تحليل محتوا براي بررسي مؤلفه هاي به دست آمده از پرسشنامه استفاده و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-22 و ايموس پردازش و تحليل شد. نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد كه از ميان پنج مؤلفه، مؤلفه معماري كالبدي با تأثير ( 682 / 0 ) بيشترين و مؤلفه معنايي و نشانه شناختي با اثر مستقيم ( 177 / 0 ) كمترين مقدار واريانس ارتقاء احساس امنيت زنان در مجتمع هاي مسكوني را تبيين نموده است.