تحليلي بر وضعيت نواحي شهر مهاباد به لحاظ مؤلفه‌هاي خدمات شهري با تأكيد بر عدالت فضايي

امروزه بحث نابرابري هاي فضايي در شهرها و لزوم برقراري عدالت اجتماعي در برخورداري كليه شهروندان از خدمات عمومي به يكي از مباحث جدي پيش روي برنامه ريزان و مديران شهري تبديل‌شده است. از اين‌رو هدف اين مقاله، تحليل و ارزيابي وضعيت نواحي شهر مهاباد به لحاظ مؤلفه‌هاي خدمات شهري با رويكرد عدالت فضايي است. روش پژوهش با توجه به هدف كاربردي و از لحاظ ماهيت و روش توصيفي تحليلي است. معيارهاي مورد بررسي مشتمل بر يازده مؤلفه‌ي خدمات عمومي شهر مي باشد كه اطلاعات موردنياز از طرح جامع و تفصيلي شهر مهاباد (1395) جمع‌آوري‌شده‌اند. براي تجزيه‌وتحليل داده ها از نرم افزارهاي SPSS و GIS بهره گرفته شد. شاخص ها با استفاده از روش آنتروپي وزن دهي شده و با استفاده از تكنيك وايكور رتبه بندي شده و جهت بررسي الگوي توزيع كاربري خدمات شهري تكنيك نزديك‌ترين مجاورت يا همسايگي مورداستفاده قرار گرفت. بررسي نتايج حاصل از ميزان برخورداري نواحي شهر مهاباد از امكانات و خدمات شهري حاكي از آن است كه ناحيه ي دو با امتياز 0.069 در رتبه ي اول و با اختلاف فاحشي از ناحيه ي هفت و هشت كه به ترتيب با امتيازهاي 0.589 و 0.867 در رتبه هاي هفت و هشت قرار گرفته‌اند. هم چنين بررسي الگوي توزيع كاربري هاي خدمات شهري در سطح نواحي نشان داد كه اكثر كاربري ها براساس الگوي خوشه اي توزيع‌شده‌اند و از الگوي منظمي تبعيت نمي كند. در نهايت راهكارهايي در راستاي دستيابي به عدالت فضايي در شهر مهاباد ارائه‌شده است.