تحليل و پهنه‌بندي آسيب پذيري مخاطرات طبيعي (سيل و زلزله) ژئومورفولوژيكي استان كرمانشاه

يكي از موضوعاتي كه بيش تر شهرهاي جهان با آن دست به گريبان اند، حوادث طبيعي است كه به طور ناگهاني روي مي دهند و موجب وارد آمدن خسارت به انسان و محيط مي شوند،به عنوان مخاطرات طبيعي شناخته مي شوند. اين مخاطرات به دليل ماهيت نامنتظَر بودن،در بيش تر موارد خسارت مالي و جاني بسياري بر جاي مي گذارند. در بين مخاطرات طبيعي، زمين‌لرزه و زمين لغزش، از زمره‌ي ويران كننده ترين مخاطرات به شمار مي آيند. اين مخاطرات در جوامع شهري به دليل تمركز بيش تر جمعيت، داراي شدت وقدرت آسيب رساني بيش تري هستند. بنابراين شناسايي مناطقي كه داراي آسيب پذيري بيش تري ازمخاطرات طبيعي هستند، مي تواند در جهت برنامه ريزي براي مقابله با كاهش اثرات اين حوادث مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف پهنه بندي آسيب پذيري مخاطرات طبيعي زمين لغزش و زمين‌لرزه پرداخته است. پژوهش كاربردي و روش انجام آن توصيفي- تحليلي است. آمار و اطلاعات مورد نياز از طريق مطالعات كتابخانه اي و داده هاي سنجش از دور جمع آوري گرديده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه در پهنه بندي استان كرمانشاه نسبت به خطوط گسل و رودخانه ها، ارتفاع نسبتاً بالا و شيب زياد، قسمت هاي مركزي استان داراي زمينه‌ي سيل خيزي و آسيب پذيري در برابر مخاطره طبيعي زلزله را دارند كه از مهم ترين نقاط اين محدوده، شهرستان كرمانشاه به عنوان مركز استان است. روند مكان يابي و ايجاد شهرهاي استان توجه به عواملي نظير فاصله از خطوط گسل و نقاط زمين لغزش كمتر مدنظر قرار گرفته اند و همين امر باعث ايجاد ناامني و آسيب پذير بيش‌تر در صورت بروز حوداث طبيعي مي شود.