توانمندسازي سكونتگاه‌هاي غيررسمي با تأكيد بر شاخص هاي حكمروايي خوب شهري (مطالعه‌ي موردي: محلات غيررسمي شهر ايلام)

امروزه يكي از رويكردهاي مهم براي كنترل و مديريت اين پديده، رويكرد حكمروايي خوب شهري است. حكمروايي خوب شهري را مي‌توان شيوه و فرايند اداره ي‌ امور شهري با مشاركت سازنده ي‌ بخش هاي دولتي، خصوصي و جامعه ي مدني به منظور نيل به توسعه ي پايدار شهري، ايجاد شهر سالم و ارتقاي كيفيت زندگي تعريف كرد. در پژوهش حاضر، پهنه هاي اسكان غير رسمي شهر ايلام با رويكرد حكمروايي خوب شهري مورد بررسي قرار گرفته است. روش پژوهش، توصيفي- تحليلي است. براي محاسبات آماري و تحليل داده هاي پژوهش، از نرم افزارهاي آماري SPSS ،Excel  و تكنيك هاي آماري از جمله آزمونT، آزمون F و روشANOVA  استفاده شده است. اطلاعات پژوهش به دو شيوه ي كتابخانه اي و پيمايشي(با استفاده از پرسشنامه) گردآوري شده است. جامعه‌ي آماري پژوهش، شامل شش هزار خانوار ساكن سكونتگاه هاي غيررسمي شهر ايلام و حجم نمونه 397 نفر سرپرست خانوار است كه با استفاده از فرمول كوكران و به روش تصادفي ساده انتخاب شده اند. براي پايايي پرسشنامه از ضريب آلفاي كرونباخ، استفاده شده است، كه مقدار محاسبه شده 0.86 به دست آمده است. ارزش گذاري متغيرها با بهره مندي از طيف ليكرت صورت گرفته است. نتايج بررسي ها براساس شاخص هاي حكمروايي خوب شهري مشاركت، پاسخگويي، قانونمندي، عدالت، شفافيت، مسئوليت پذيري، اثربخشي و كارآمدي نشان مي دهد كه ميزان بهره گيري از حكمروايي خوب شهري در ايلام در سطح پاييني قرار دارد. بر اين اساس، هر چه حكمروايي خوب شهري و شاخص هاي آن به خوبي اجرا و نظارت شود، گسترش اسكان غير رسمي  بهتر كنترل مي شود.