بررسي تاثير رضايت شهروندان از كيفيت زندگي بر رفتارهاي مثبت شهروندي منطقه 16 تهران

شهروندي و رفتار شهروندان، از متغيرها و عوامل بنيادين، در گسترش سرمايه اجتماعي و به دنبال  آن توسعه جوامع بشري است، كه اهميت يافتن آن در مطالعات شهري و پرداختن به آن در اين تحقيق نشات گرفته از آن است. هدف از اين پژوهش بررسي شاخص‌هاي رضايت شهروندي و تأثير رضايت بر رفتارهاي مثبت در منطقه 16 تهران مي‌باشد. اين پژوهش از نظر روش در زمره تحقيقات توصيفي- پيمايشي و از نوع همبسـتگي محسـوب مـي‌شود به منظور بررسي كيفيت ادارك شده در منطقه 16 شهرداري تهران، چهار بعد ( امكانات و زيرساخت‌هاي شهري، نيازهاي پايه، محيط‌اجتماعي و محيط‌زيست)‌  و به منظور رفتارهاي مثبت، رضايت كلي( 4 گويه)، دلبستگي شهروندان ( 3 گويه) ، قصد ترك(2گويه) و گفتار مثبت(2 گويه) بر مقياس ليكرت 5 در امتيازي در نظر گرفته شد. در مرحله بعد پرسش‌نامه در جامعه آماري توزيع گرديد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها پس از تهيه ماتريس همبستگي، با استفاده از برنامه Amos و از طريق تحليل مسير، محاسبات لازم صورت گرفت و براي مدل پيشنهادي Amos، شاخص‌هاي نيكوئي برازش اجرا گرديد.  نتايج متغير كيفيت ادارك شده نشان مي‌دهد تفاوت چشمگيري بين نواحي مورد مطالعه در ميانگين به دست آمده براي هر يك از گويه‌ها وجود دارد به نحوي كه ناحيه يك نسبت به ساير نواحي از ميانگين كمتر برخوردار هستند. نتايج به دست آمده، از آزمون مدل براي بررسي روابط متغيرها به اين شرح بود كه تأثير رضايت در دلبستگي شهري با  0/550  مثبت بود. تأثير كيفيت ادارك شده در رضايت شهروند  به عنوان بالاترين ضريب مسير در بين ضرايب تأييد شد. به عنوان بالاترين ضريب مسير در بين ضرايب تأييد شد.  همچنين تأثير مثبت متغير رضايت در گفتار مثبت  0/536 تأييد شد.