رفتارهاي دوستدار محيط‌‌ زيست شهري در فضاهاي عمومي فرهنگي- ورزشي در استان هاي كشور

محيط زيست بشري از قرن بيستم بدين سو در معرض بي سابقه ترين آسيب ها به دليل سرعت توسعه صنعتي در سراسر جهان بوده است. هدف از پژوهش حاضر، تحقق رفتارهاي دوستدار محيط زيست شهري در ورزش از نظر مديران و برگزاركنندگان رويدادهاي ورزشي است. .محقق در اين تحقيق به دنبال طراحي الگويي براي برگزاري رويدادهاي ورزشي دوستدار محيط زيست در ايران است.  به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه محقق ساخته 4بخشي مشتمل بر 40 سؤال استفاده گرديد. روايي صوري و محتوايي با نظرخواهي از اساتيد مرتبط مورد تأييد قرار گرفت و پايايي با استفاده از آلفاي كرونباخ 83/0 گزارش شد. نمونه آماري تحقيق را مديران و برگزاركنندگان رويدادهاي ورزشي در ده استان (تهران، البرز، اصفهان، آذربايجان شرقي، آذربايجان غربي، خوزستان، خراسان رضوي، كردستان، لرستان وكرمانشاه)تشكيل مي دادند. پس از توزيع پرسشنامه ها درنهايت 254 پرسشنامه عودت گرديد. تحليل داده‌هاي پژوهش بااستفاده از نرم افزارهاي  AMOS  و  SPSS-19 انجام گرفت. جهت آزمون فرضيه ها از آزمون‌هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير و جهت آزمودن روابط غيرمستقيم (واسطه اي) نيز از روش بوت استراپ استفاده شد. نتايج نشان داد كه سه عامل آگاهي زيست محيطي، ادراك اثرات زيست محيطي و قصد حمايت از رويدادهاي ورزشي سبز بر رفتار واقعي دوستدار محيط زيست اثرگذار هستند. نتايج همچنين نشان داد كه متغير قصد حمايت از رويدادهاي ورزشي سبز بعنوان متغير ميانجي ايفاي نقش  مي كند و ميزاني از تأثير آگاهي و ادراك زيست محيطي بر رفتار واقعي دوستدار محيط زيست ناشي از قصد حمايت از رويدادهاي ورزشي سبز است. براساس مدل پيشنهادي پژوهش، رفتارهاي دوستدار محيط زيست برگزاركنندگان و مديران رويدادهاي ورزشي و قصد حمايت آنان از رويدادهاي ورزشي سبز تاحد زيادي تحت تأثير آگاهي و ادراك آنها از مسائل زيست محيطي است. به نظر مي رسد كه درك عوامل اساسي اثرگذار بر رفتارهاي واقعي و حمايتگرانه افراد از ورزش سبز براي ارتقاي رفتار زيست محيطي ضروري است.