تبيين معيار‌هاي بازآفريني شهري در راستاي دستيابي به توسعه پايدار (مطالعه موردي: محله بريانك منطقه 10 تهران)

زمينه و هدف: با توجه به اينكه بازآفريني شهري سياستي جامع و يكپارچه براي حل مشكلات شهر‌ها است به نحوي كه منجر به ارتقاي شاخص‌هاي زيست‌پذيري و كيفيت زندگي شهروندان و در نتيجه فراهم شدن توسعه پايدار شهري مي‌شود، هدف از پژوهش حاضر تبيين معيار‌هاي بازآفريني شهري در راستاي دستيابي به توسعه پايدار با نمونه موردي منطقه ده تهران (محله بريانك) مي‌باشد.روش بررسي: پژوهش از نوع توصيفي و تحليلي بوده و به شيوه‌ي كتابخانه اي و مي‌داني انجام گرفته به اين صورت كه جهت جمع‌آوري داده‌ها از كتاب‌ها، مقالات، و پايگاه‌هاي معتبر علمي و پژوهشي استفاده شده و جهت تجزيه و تحليل آن نيز از پرسشنامه و spss بهره گرفته شده است. جامعه آماري پژوهش منطقه ده تهران و محله بريانك بوده است.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق نشان مي‌دهد در صورت ارتقا كيفيت سكونت در اين محله از طريق بهسازي و نوسازي بافت‌هاي فرسوده، مي‌توان زمينه تأمين خدمات و فضا‌هاي باز و سبز را در محله فراهم آورد و نقش مسكوني محله را ارتقا بخشده و مطلوبيت شرايط زندگي را در آن را افزايش داد. اگر عملكرد‌ها و كاربري‌هاي با مقياس شهري در محله مستقر شوند زمينه مراجعات بيشتر به محله را فراهم آورده و مي‌تواند زمينه ايجاد مشاغل جديد و رونق اقتصادي را در محله فراهم نمايد. مهمترين مسأله براي برون رفت از شرايط موجود محله، و موفقيت در بازآفريني شهري در آن، بهبود ساختار اجتماعي – اقتصادي مي‌باشد و البته ناگفته پيداست كه بدون دخالت و مشاركت دادن ساكنان كه مهم‌ترين و اصلي‌ترين گروه‌هاي مواجه با معضلات اين محله هستند، اين مسأله راه به جايي نخواهد.