تببين سطوح خلاقيت در نظام شهري كلان شهر تهران

زمينه و هدف: در سال‌هاي اخير مفهوم شهر خلاق به يكي از مباحث پرطرفدار نزد صاحب‌نظران، محققان و تصميم سازان بدل شده است، به طوري كه  شهرهاي بزرگ و كلان‌شهرهايي تمركز دارند كه بتوانند آستانه‌ي تقاضاي كافي و متنوعي از مردم و فعاليت‌ها را به وجود آورند. هدف از انجام اين پژوهش بررسي وضعيت كلان شهر تهران مي‌باشد، به اين منظور كه وضع موجود تا چه حد مي‌تواند شهر تهران را به عنوان شهري خلاق با توجه به عوامل و ويژگي هاي عنوان شده، معرفي كند. در همين راستا پرسش‌نامه‌اي براساس مباني نظري و پيشينه پژوهش در 6 شاخص (سرزندگي شهري، مشاركت، تكنولوژي ارتباطي، كارآيي و اثر بخشي، تنوع شهري و صنايع خلاق)  طراحي گرديد.روش بررسي:  با توجه به اينكه جمعيت شهر تهران در سال 1395 برابر با 8679936 نفر است. طبق  فرمول كوكران تعداد پرسش نامه توزيع شده برابر با 403 عدد مي‌باشد. در تجزيه و تحليل داده‌ها از روش‌هاي اماري آزمون t، آزمون فيشر، ميانگين رتبه، رگرسيون و همبستگي چند متغيره استفاده شده است.يافته‌ها و نتيجه گيري:   بيشترين مقدار t متعلق به تكنولوژي ارتباطي مي‌باشد كه مقدار آن برابر11.033مي‌باشد.  كمترين مقدار هم متعلق به صنايع خلاق امور با 2.780- مي‌باشد كه بيانگر نامطلوب بودن وضعيت اين گويه مي‌باشد. در تمامي شاخص هاي به جزء صنايع خلاق مقدار t بيشتر از صفر و مثبت است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد از ميان شاخص‌هاي بررسي شده، شاخص صنايع خلاق با مقدار بتاي0.313 بيشترين نقش و قدرت تبيين را در پيش‌بيني تحقق شهر خلاق در محدودة مورد مطالعه داشته است. همچنين با توجه به آزمون‌هاي آماري مناطق 22، 6 و 2، 1، 21 در رتبه‌هاي اول و دوم سطوح خلاقيت در شهر تهران قرار گرفته‌اند.