بررسي مقايسه اي ميزان مسئوليت پذيري شهروندي در بافت فرسوده و جديد شهري (مطالعه موردي: شهر كازرون)

زمينه و هدف: مسئوليت‌پذيري شهروندي بستر وقوع مشاركت مدني و از آن طريق ارتقاي ابعاد اجتماعي مسائل توسعه شهري را فراهم مي‌سازد. اگرچه مشاركت شهروندان توسط پژوهشهاي علمي متعددي مورد كنكاش قرار گرفته، اما مسئوليت‌پذيري شهروندي بعنوان انگيزه دروني شهروندان براي مشاركت، هنوز بخوبي شناخته شده نيست. اين تحقيق سعي دارد شاخص‌هاي مرتبط با مسئوليت‌پذير شدن شهروندان را كشف و آنها را وابسته به دو بافت قديم و جديد شهري مورد آزمون قرار دهد.روش بررسي: اين پژوهش با روش تحقيق آميخته، از پژوهش كيفي در بخش شناسايي شاخص‌ها و از روش كمي با ابزار پرسشنامه جهت تحليل داده‌ها و استخراج يافته‌ها بهره مي‌برد. نوشتار به شيوه توصيفي- تحليلي سعي در كنكاش پاسخ به اينكه چه متغيرهايي بيشترين تأثير را روي پاسخگو بودن شهروندان داشته و اينكه آيا ساكنين بافت فرسوده و جديد شهري ميزان متفاوتي از مسئوليت‌پذيري را نشان مي‌دهند، دارد. معيارهاي مؤثر برپايه مطالعات نظري و به شيوه دلفي توسط تعدادي از اساتيد دانشگاهي استخراج شده و در قالب پرسشنامه‌اي شامل 24 سوال مابين 300 نفر از حاضرين در بافت فرسوده و جديد شهر تكميل گرديد.يافته ها و نتيجه گيري: يافته‌ها نشان مي‌دهد ساكنين بافت جديد كازرون با 55/0 نسبت به ساكنين بافت قديم با 09/0 ميزان معني‌داري از تفاوت در مسئوليت‌پذيري را نشان مي‌دهند و متغيرهايي همچون وظيفه شناس بودن شهروندان، مشاركت مدني ايشان و آموزنده بودن محيط زندگي، تأثير قابل توجهي در متغير موردتحقيق خواهد داشت. همانطور كه مشخص است تعدادي از اين متغيرها وابسته به محيط و برخي مربوط به ويژگي‌هاي رواني و شخصي هر يك از شهروندان است. بنابراين با الگوگيري از شرايط متفاوت بافت جديد مي‌توان حداقل بلحاظ كالبدي شرايط مسئوليت‌پذيري بيشتر شهروندان در بافت‌هاي مختلف شهري را فراهم آورد.