بررسي و ارزيابي تاب اوري مولفه هاي كالبدي بافت فرسوده شهري (مطالعه موردي ) بافت فرسوده شهر مسجدسليمان

يكي از معضلات جدي كه بسياري از شهرهاي ايران با آن روبه‌رو هستند، فرسودگي بافت‌هاي شهري است. فرسودگي معرف وجود شرايطي است كه زندگي انسان را در ابعاد مختلف تهديد مي‌كند. هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي و ارزيابي تاب‌آوري مؤلفه‌هاي كالبدي بافت فرسوده‌ي شهري در شهر مسجدسليمان است. اين پژوهش به‌عنوان يك مطالعه نظري ـ كاربردي بر مبناي شيوه‌ي توصيفي – تحليلي انجام شد. شيوه جمع‌آوري اطلاعات تلفيق دو روش كتابخانه‌اي و ميداني مي‌باشد. در اين مطالعه، از منابع علمي معتبر داخلي و خارجي و گفت‌وگو با افراد متخصص بهره گرفته شد. به علاوه، با استفاده از يك پرسشنامه محقق ساخته و بهره‌گيري از روش وزن دهي سلسله مراتبي فازي (FAHP) و استفاده از تكنيك ميانگين هندسي باكلي، اوزان نسبي معيارها محاسبه گرديد. براساس نتايج به دست آمده، اغلب متغير‌هاي مؤثر بر تاب‌آوري كالبدي مانند: اسكلت ساختمان، جنس مصالح، تعداد طبقات، قدمت ساختمان، كيفيت ابنيه، تعداد واحد و عرض معابردر بافت فرسوده شهر مسجدسليمان غير تاب آور و يا با تاب‌آوري كم هستند و بر اساس شاخص‌هاي 7 گانه مورد مطالعه، محدوده مورد مطالعه در شهر مسجدسليمان در وضعيت مطلوبي قرار ندارد. در واقع مي‌توان گفت كه بيش از نيمي از بافت فرسوده در شهر مسجدسليمان (80.2 درصد)، داراي تاب‌آوري نامطلوبي است. ترتيب تأثير مؤلفه‌هاي تاب‌آوري كالبدي در بافت فرسوده شهر مسجدسليمان، بر اساس اوزان آن‌ها، به ترتيب از كم به زياد عبارت است از: تعداد واحد، تعداد طبقات، عرض معابر، قدمت ساختمان، كيفيت ابنيه، اسكلت ساختمان و جنس مصالح.واژگان كليدي: ارزيابي، تاب‌آوري كالبدي، بافت فرسوده‌، شهر مسجدسليمان.